امنیت ملی چین در عصر جدید؛ متن چینی با ترجمهٔ فارسی و PDF رایگان

در امور کلان کشور، امنیت از بالاترین اهمیت برخوردار است.

ملت چین در طول پنج هزار سال، برای دستیابی به صلح و آرامش، بی‌وقفه تلاش کرده است.

از زمان جنگ تریاک، مردم چین برای نجات ملت خود از خطر نابودی، به مبارزه برخاستند.

حزب کمونیست چین از همان هنگام تأسیس، مأموریت تاریخی تحقق احیای بزرگ ملت چین را بر دوش گرفت؛ مردم چین را متحد کرد و رهبری آنان را به عهده گرفت و پس از ۲۸ سال مبارزهٔ خونین، جمهوری خلق چین را بنیان نهاد و استقلال ملی و رهایی مردم را محقق ساخت.

از زمان تأسیس جمهوری خلق چین، مردم این کشور به رهبری حزب کمونیست، با اتکا به خود و تلاش سخت، با موفقیت راهی ویژهٔ چین در حوزهٔ امنیت ملی گشودند.

چین بر تجاوز، خرابکاری و تحریکات مسلحانهٔ امپریالیستی و سلطه‌طلبانه غلبه کرد و از حاکمیت ملی و قدرت سیاسی دموکراتیک مردم دفاع کرد؛

با قاطعیت روند وحدت کامل کشور را پیش برد، روابط دو سوی تنگهٔ تایوان را از انزوا به تعامل سوق داد و بازگشت موفق هنگ‌کنگ و ماکائو را محقق کرد؛

با مدیریت درست رابطهٔ اصلاحات، توسعه و ثبات، «دو معجزه»ٔ رشد سریع اقتصادی و ثبات بلندمدت اجتماعی را رقم زد؛

و با پایبندی به مسیر توسعهٔ مسالمت‌آمیز، محیط امنیتی مناسبی برای اصلاحات، گشایش و نوسازی فراهم ساخت.

با ورود به عصر جدید، کمیتهٔ مرکزی حزب به محوریت شی جین‌پینگ، دیدگاه جامع امنیت ملی را به‌گونه‌ای نوآورانه مطرح کرد، کمیسیون مرکزی امنیت ملی را تشکیل داد، اصلاحات ساختارها و سازوکارهای امنیت ملی را در همهٔ ابعاد تعمیق بخشید و نوسازی نظام و ظرفیت امنیت ملی را شتاب داد؛ در نتیجه، امنیت ملی به‌طور همه‌جانبه تقویت شد.

چین در مسائل اصولی حتی یک گام عقب ننشست، مبارزه‌ای بزرگ با بسیاری از ویژگی‌های تاریخی جدید انجام داد و از آزمون خطرها و چالش‌های سیاسی، اقتصادی، ایدئولوژیک و طبیعی سربلند بیرون آمد.

فعالیت‌های امنیت ملی به دستاوردها و دگرگونی‌های تاریخی انجامید و پشتوانهٔ امنیتی نیرومندی برای ساخت جامعه‌ای با رفاه متوسط در همهٔ ابعاد و آغاز مسیر تازهٔ ساخت کشوری سوسیالیستی و مدرن فراهم کرد.

امنیت ملی چین در عصر جدید، امنیتی جامع، نظام‌مند و نسبی با دامنه‌ای فراگیر است؛ امنیتی که ایمنی مردم را هدف، امنیت سیاسی را بنیاد و منافع ملی را معیار قرار می‌دهد؛ در خدمت توسعهٔ باکیفیت است و آن را پیش می‌برد؛ متناسب با تحولات اقتصادی و اجتماعی تنظیم می‌شود؛ از گسترش گشایش در سطحی بالاتر پشتیبانی می‌کند و در چارچوب حاکمیت قانون سامان می‌یابد.

چین امنیت خود و امنیت مشترک را هماهنگ می‌کند، با تعمیم بی‌حد مفهوم امنیت مخالف است، به اجبار امنیتی متوسل نمی‌شود و تهدید و فشار را نمی‌پذیرد؛ بر استقلال، اعتماد به خود و اتکا به خویشتن پای می‌فشارد، حل مشکلات امنیتی را بر توان خود استوار می‌سازد و راه امنیت ملی با ویژگی‌های چینی را دنبال می‌کند.

امنیت ملی، پایه‌ای مهم برای حرکت باثبات و پایدار نوسازی به سبک چینی است.

دولت چین این کتاب سفید را برای تبیین همه‌جانبهٔ اندیشه‌های نوآورانه، اقدامات عملی و دستاوردهای امنیت ملی در عصر جدید، به‌اشتراک‌گذاشتن تجربه‌ها و شیوه‌های کار، و همکاری با دیگر کشورها در پیشبرد صلح و توسعهٔ جهانی و ساخت جامعه‌ای با سرنوشت مشترک برای بشریت منتشر می‌کند.

چین اکنون وارد مرحله‌ای کلیدی شده است که در آن، از طریق نوسازی به سبک چینی، ساخت کشوری قدرتمند و احیای ملت را به‌طور همه‌جانبه پیش می‌برد.

در برابر شرایط پیچیده‌ای که با تشدید پیامدهای نامساعد تغییرات محیط خارجی و افزایش خطرها و چالش‌های داخلی همراه است، چین راهبرد کلان احیای بزرگ ملت را با دگرگونی‌های بی‌سابقهٔ جهان در یک قرن هماهنگ می‌کند؛ وضعیت امنیت ملی در مجموع باثبات مانده و در دل این ثبات پیشرفت کرده است؛ چین همراه کشورهای آسیا–اقیانوسیه از صلح و توسعهٔ منطقه پاسداری می‌کند و ثباتی قابل‌اتکا به جهان ناآرام می‌بخشد.

در قرن بیستم، جامعهٔ بشری فاجعهٔ دو جنگ جهانی را از سر گذراند و سپس نزدیک به نیم قرن در باتلاق جنگ سرد گرفتار شد؛ ترس و ناامنی طولانی‌مدت بر جهان سایه انداخت و نجات نسل‌های آینده از بلای جنگ، امید مشترک مردم آن روزگار بود.

امروز، دگرگونی‌های جهان، زمانه و تاریخ به‌شیوه‌ای بی‌سابقه در حال وقوع‌اند؛ تضادها و خطرهای گوناگون به‌شدت در هم تنیده‌اند و کمبود صلح، توسعه، امنیت و حکمرانی افزایش یافته است.

جامعهٔ بشری با انتخابی تعیین‌کننده میان صلح و جنگ، رونق و رکود، و همبستگی و تقابل روبه‌روست و بار دیگر بر سر دوراهی تاریخ ایستاده است.

سلطه‌طلبی، سیاست زور و ذهنیت جنگ سرد بار دیگر اوج گرفته‌اند و رفتارهای سلطه‌جویانه و زورگویانه، همچون زورگویی به ضعیفان، تصاحب فریبکارانه و غارتگرانه، و بازی‌های حاصل‌جمع صفر، آسیب‌هایی عمیق وارد می‌کنند.

برخی قدرت‌های بزرگ، با نادیده‌گرفتن مسئولیت‌های بین‌المللی، «پیمان‌ها را نقض می‌کنند و از سازمان‌ها خارج می‌شوند» و ثبات جهانی را بر هم می‌زنند.

یک‌جانبه‌گرایی و حمایت‌گرایی تشدید شده‌اند و نظام تجارت چندجانبه با مانع روبه‌روست؛ «دیوارکشی و ایجاد موانع» و «جداسازی و گسستن زنجیره‌ها» امنیت زنجیره‌های صنعتی و تأمین جهانی را تخریب می‌کنند.

برخی کشورها به دلایل غیراقتصادی، تعرفه‌های اضافی بر دیگر کشورها تحمیل می‌کنند و نظم اقتصادی جهان را بر هم می‌زنند.

نیروی محرک رشد اقتصاد جهانی ناکافی است، گردش اقتصاد بین‌المللی با مانع روبه‌رو شده و شکاف توسعهٔ جهانی گسترش یافته است.

بلایای ناشی از شرایط شدید اقلیمی به‌طور مکرر رخ می‌دهند و امنیت زیست‌محیطی، غذایی و انرژی با چالش‌های جدی روبه‌روست.

تروریسم، جدایی‌طلبی، نیروهای افراط‌گرای مذهبی و همه‌گیری‌های بزرگ فرامرزی، از جمله تهدیدهای جدی علیه امنیت‌اند.

مسائل امنیتی در حوزه‌هایی مانند فضا، اعماق دریا، مناطق قطبی و فضای سایبری پیوسته پدیدار می‌شوند.

فناوری‌های پیشرفته‌ای مانند هوش مصنوعی، فناوری کوانتومی و زیست‌فناوری با شتاب توسعه می‌یابند؛ این فناوری‌ها در حالی که توان انسان را برای شناخت و دگرگون‌کردن جهان افزایش می‌دهند، مجموعه‌ای از خطرها و چالش‌های پیش‌بینی‌ناپذیر نیز ایجاد می‌کنند؛ بر امنیت ملی و ثبات اجتماعی کشورها تأثیر عمیق می‌گذارند و حتی ممکن است آرایش امنیتی جهان را از نو شکل دهند.

در عین حال، جریان تاریخی صلح، توسعه، همکاری و برد متقابل توقف‌ناپذیر است؛ جهت کلی پیشرفت بشر و منطق بنیادی حرکت پرپیچ‌وخم اما روبه‌جلوی تاریخ جهان تغییر نکرده‌اند.

موازنهٔ قدرت بین‌المللی به‌طور عمیق در حال تغییر است؛ «جنوب جهانی» به‌گونه‌ای چشمگیر قدرت می‌گیرد و در ترویج صلح جهانی و مقابلهٔ مشترک با چالش‌های جهانی، نقشی مهم‌تر ایفا می‌کند؛ این کشورها بیش از پیش به نیروی محوری ثبات، خیرخواهی و پیشرفت بدل می‌شوند.

آرامش، همزیستی، شکوفایی و توسعه همچنان آرزو و هدف مشترک مردم جهان‌اند؛ همهٔ کشورها اکنون بر کشتی بزرگی با سرنوشت مشترک سوارند و هیچ کشوری نمی‌تواند به جزیره‌ای منزوی و خودبسته بازگردد؛ تنها راه پیش روی بشر، همکاری همدلانه و همزیستی هماهنگ است.

منطقهٔ آسیا و اقیانوسیه در آرایش جهان جایگاهی راهبردی دارد و یکی از موتورهای اصلی شکوفایی اقتصاد جهانی است.

آسیا–اقیانوسیه نزدیک به نیم قرن از صلح عمومی برخوردار بوده و درگیری مسلحانهٔ بزرگی در آن رخ نداده است.

اما با انتقال مستمر مرکز ثقل اقتصادی و راهبردی جهان به آسیا–اقیانوسیه، امنیت این منطقه با چالش‌های جدی متعددی روبه‌رو شده است.

ترویج صلح، دستیابی به ثبات و پیگیری توسعه، جهت‌گیری راهبردی و خواست مشترک بیشتر کشورهای آسیا–اقیانوسیه است؛ حل اختلاف‌ها و مناقشات از طریق گفت‌وگو و رایزنی، رویکرد سیاستی اصلی کشورهای منطقه به‌شمار می‌رود.

بیشتر کشورها به چندجانبه‌گرایی واقعی و منطقه‌گرایی باز پایبندند و روند یکپارچگی اقتصادی منطقه‌ای، اعتماد سیاسی متقابل میان کشورها را افزایش می‌دهد.

ایجاد سازوکارهای امنیتی منطقه‌ای پیوسته پیش می‌رود و همکاری‌های امنیتی منطقه‌ای و زیرمنطقه‌ای عمیق‌تر می‌شود.

برخی کشورها ائتلاف‌های نظامی در آسیا–اقیانوسیه را تقویت می‌کنند، متحدان و شرکای منطقه‌ای را گرد می‌آورند، «گروه‌های کوچک» انحصاری می‌سازند و بر استقرار تجهیزات نظامی، از جمله سامانه‌های موشکی میان‌برد، اصرار می‌ورزند؛ اقداماتی که تنش منطقه‌ای را به‌شدت افزایش می‌دهند.

برخی مسائل باقی‌مانده از جنگ سرد در خطر شعله‌ورشدن دوباره‌اند؛ مداخلهٔ نیروهای خارج از منطقه، حل مناقشات هنوز حل‌نشدهٔ سرزمینی و حقوق و منافع دریایی را دشوارتر و پیچیده‌تر کرده است.

در برابر جهان آکنده از آشوب و دگرگونی و آسیا–اقیانوسیهٔ پرتلاطم، چین همواره در سوی درست تاریخ و در کنار پیشرفت بشر ایستاده و با قطعیت خود، به جهان نامطمئن ثبات بخشیده است.

چین همواره نیرویی استوار در دفاع از منافع ملی بوده است؛ هیچ فشار حداکثری، تهدید یا باج‌خواهی نمی‌تواند وحدت و ارادهٔ بیش از ۱٫۴ میلیارد نفر از مردم چین را متزلزل سازد.

چین همواره نیرویی عدالت‌خواه در پاسداری از صلح و ثبات جهان بوده است؛ به گسترش شراکت‌های جهانی مبتنی بر برابری، گشایش و همکاری ادامه می‌دهد، رویکرد ویژهٔ خود برای حل مسائل بحرانی را فعالانه به‌کار می‌گیرد و همراه «جنوب جهانی» فصل تازه‌ای از همبستگی و اتکا به خود می‌گشاید تا توسعهٔ مسالمت‌آمیز به انتخاب مشترک کشورهای جهان بدل شود.

چین همواره نیرویی پیشرو در پاسداری از انصاف و عدالت بین‌المللی بوده است؛ به چندجانبه‌گرایی واقعی پایبند می‌ماند، آیندهٔ بشر و رفاه مردم را در نظر می‌گیرد، حکمرانی جهانی مبتنی بر رایزنی، ساخت و بهره‌مندی مشترک را پیش می‌برد، به اهداف و اصول منشور ملل متحد وفادار است و برای شکل‌دادن به جهانی چندقطبی، برابر و منظم، اجماعی گسترده‌تر پدید می‌آورد.

چین همواره نیرویی سازنده در ترویج توسعهٔ مشترک جهانی بوده است؛ گشایش در سطحی بالاتر را گسترش می‌دهد، فرصت‌های گستردهٔ نوسازی به سبک چینی را با دیگر کشورها به‌اشتراک می‌گذارد، از نظام تجارت چندجانبه پاسداری می‌کند، محیطی باز، فراگیر و غیرتبعیض‌آمیز برای همکاری بین‌المللی می‌سازد و جهانی‌شدن اقتصادی فراگیر و سودمند برای همگان را پیش می‌برد.

در عصر جدید، قدرت جامع ملی، نفوذ بین‌المللی و توان مقابلهٔ چین با خطرها به‌طور چشمگیری افزایش یافته است؛ این کشور به حفظ آرامش سیاسی، همبستگی اقوام، ثبات اجتماعی و توسعهٔ اقتصادی ادامه داده و یکی از امن‌ترین کشورهای جهان است.

در عین حال، با توسعه، دگرگونی و تعدیل گستردهٔ جهان، چین اصلاحات همه‌جانبه را بیش از پیش تعمیق می‌بخشد و هم با فرصت‌های تازهٔ توسعه و هم با آزمون خطرها روبه‌روست؛ هم خطرهای امنیتی مشترک جهانی و منطقه‌ای را تحمل می‌کند و هم با چالش‌های امنیتی ویژهٔ مرحلهٔ حساس احیای ملی مواجه است.

نیروهای ضدچینی در غرب به هر شیوه‌ای برای محاصره، فشار و مهار چین می‌کوشند، راهبرد غربی‌سازی و تفرقه‌افکنی را علیه آن اجرا می‌کنند و به نفوذ و خرابکاری دست می‌زنند.

نیروهای خارج از منطقه مداخلهٔ خود در امور پیرامونی چین را افزایش داده‌اند و امنیت مناطق مرزی، مرزها و محیط پیرامونی چین را تهدید می‌کنند.

برخی کشورها به‌طور آشکار در امور داخلی چین دخالت می‌کنند، در تنگهٔ تایوان و دریاهای جنوبی و شرقی چین تنش و آشوب می‌آفرینند و در مسائل مربوط به سین‌کیانگ، تبت و هنگ‌کنگ پی‌درپی دردسر ایجاد می‌کنند.

برخی نیروهای خارجی حساب‌شده «کارت تایوان» را به‌کار می‌گیرند و نیروهای «استقلال تایوان» با لجاجت بر موضع جدایی‌طلبانهٔ خود پافشاری می‌کنند و دست به تحریکات پرخطر می‌زنند.

برخی فناوری‌های کلیدی و بنیادی همچنان به دیگران وابسته‌اند؛ پایه‌های بهبود اقتصاد هنوز استوار نیست؛ بلایای طبیعی بزرگ، حوادث ایمنی کار، رویدادهای سلامت عمومی، جرائم شدید و دیگر عوامل مؤثر بر امنیت و ثبات اجتماعی هنوز گاه رخ می‌دهند؛ امنیت نهادها، طرح‌ها و افراد در خارج از کشور نیز با خطرهای واقعی روبه‌روست.

در مجموع، دامنه و محتوای امنیت ملی چین در عصر جدید از هر زمان دیگری در تاریخ گسترده‌تر است؛ عرصه‌های زمانی، مکانی و موضوعی آن وسیع‌تر و عوامل داخلی و خارجی آن پیچیده‌تر شده‌اند.

چین امنیت ملی را در جایگاهی برجسته‌تر قرار می‌دهد، با قاطعیت در برابر مهار و فشار خارجی ایستادگی می‌کند و به آن پاسخ می‌دهد، توسعهٔ ایمن را در همهٔ حوزه‌ها و مراحل توسعهٔ ملی جاری می‌سازد، سطح حکمرانی امنیت عمومی را بالا می‌برد و از حاکمیت، امنیت و منافع توسعهٔ کشور به‌طور مؤثر پاسداری می‌کند؛ بدین‌سان فصل تازه‌ای از «دو معجزه»ٔ رشد سریع اقتصادی و ثبات بلندمدت اجتماعی را با موفقیت می‌نویسد.

در نگاه به آینده، توان چین برای پاسداری و شکل‌دادن به امنیت ملی بی‌سابقه است و عزم آن تغییرناپذیر می‌ماند.

با رهبری نیرومند حزب کمونیست چین، مزیت‌های آشکار نظام سوسیالیسم با ویژگی‌های چینی، پایه‌های استوار حاصل از توسعهٔ سریع و مستمر و اتحاد بیش از ۱٫۴ میلیارد نفر از مردم چین، روند تاریخی ساخت کشوری قدرتمند و احیای ملت توقف‌ناپذیر است؛ چین بی‌گمان سهمی تازه و بزرگ‌تر در حفظ ثبات و شکوفایی منطقه و ترویج صلح و توسعهٔ جهان خواهد داشت.

ملت چین در بیش از پنج هزار سال رشد و تحول، فرهنگی درخشان، گسترده و ژرف آفریده است که اندیشه‌های راهبردی فراوانی دربارهٔ امنیت ملی در خود دارد؛ از جمله تأکید بر هوشیاری در برابر خطر: «در آسایش، خطر را فراموش نکن؛ در بقا، نابودی را؛ و در نظم، آشوب را»؛ برجسته‌کردن مردم‌محوری: «مردم بنیاد کشورند؛ اگر بنیاد استوار باشد، کشور آرام است»؛ توصیه به وفای به عهد و روابط نیک: «نزدیکی به نیکان و دوستی با همسایگان، گنج کشور است»؛ و تلاش برای توجه هم‌زمان به داخل و خارج: «در امور داخلی، فرهنگ و هماهنگی؛ در امور خارجی، توان نظامی و عدالت».

این تصورات سنتی چینی دربارهٔ امنیت ملی، با گذر زمان تازه‌تر شده‌اند و در برقراری آرامش در کشور و رفع آشوب‌های داخلی و خارجی نقشی مثبت ایفا کرده‌اند.

از زمان تأسیس چین نوین، رهبران این کشور اهمیت فراوانی برای امنیت ملی قائل بوده‌اند.

مائو تسه‌تونگ راهبرد تقسیم جهان به سه جهان را مطرح کرد؛ دنگ شیائوپینگ این داوری مهم را بیان کرد که صلح و توسعه موضوعات اصلی زمانه‌اند؛ جیانگ زمین دیدگاه نوین امنیتی مبتنی بر اعتماد متقابل، منفعت متقابل، برابری و همکاری را پیشنهاد کرد؛ و هو جین‌تائو بر پایبندی به مسیر توسعهٔ مسالمت‌آمیز تأکید ورزید.

این اندیشه‌های راهبردی امنیت ملی، در پاسداری از امنیت ملی و ترویج صلح جهانی نقشی مهم داشته‌اند.

در عصر جدید، در ۱۵ آوریل ۲۰۱۴، شی جین‌پینگ، دبیرکل حزب، در نخستین نشست عمومی کمیسیون مرکزی امنیت ملی، دیدگاه جامع امنیت ملی را به‌گونه‌ای نوآورانه مطرح کرد.

دیدگاه جامع امنیت ملی، جوهر فرهنگ سنتی برجستهٔ چین را به‌طور همه‌جانبه جذب کرده و دستاوردهای نظری و تجربه‌های عملی حزب کمونیست در حفظ امنیت ملی را به‌صورت نظام‌مند جمع‌بندی کرده است؛ این نخستین اندیشهٔ راهبردی مهم از زمان تأسیس چین نوین است که به‌عنوان راهنمای فعالیت‌های امنیت ملی تثبیت شده، بخشی مهم از اندیشهٔ شی جین‌پینگ دربارهٔ سوسیالیسم با ویژگی‌های چینی در عصر جدید است و سهم فکری و نظری مهم چین معاصر در جهان به‌شمار می‌رود.

دیدگاه جامع امنیت ملی در عصر جدید سوسیالیسم با ویژگی‌های چینی ریشه دارد؛ این دیدگاه باید هم مسائل امنیتی مشترک کشورهای جهان را حل کند و هم مشکلات امنیتی ویژهٔ این قدرت بزرگ شرقی را مدیریت کند.

چین به‌عنوان یک کشور بزرگ سوسیالیستی، باید اطمینان یابد که ماهیت رهبری حزب کمونیست و نظام سوسیالیسم با ویژگی‌های چینی تغییر نمی‌کند؛

به‌عنوان کشوری با بیش از ۱٫۴ میلیارد نفر جمعیت، قلمروی پهناور و اقوام فراوان، باید وحدت کشور و همبستگی اقوام را حفظ کند و با هر نوع فعالیت جدایی‌طلبانه قاطعانه مخالفت ورزد؛

به‌عنوان یکی از کشورهایی با همسایگان فراوان، مرزهای طولانی زمینی و دریایی و وضعیت امنیتی پیچیده در پیرامون، باید پشتوانهٔ راهبردی منطقه‌ای خود را استوار کند؛

به‌عنوان قدرتی بزرگ در مرحلهٔ حساس احیای ملی، که هرچه پیش‌تر می‌رود با دشواری‌ها و خطرهای بیشتری روبه‌رو می‌شود، باید تعامل سازندهٔ توسعهٔ باکیفیت و امنیت در سطح بالا را پیش ببرد؛

و به‌عنوان قدرتی بزرگ که بر مسیر توسعهٔ مسالمت‌آمیز پای می‌فشارد، باید امنیت خود و امنیت مشترک را هماهنگ سازد.

دیدگاه جامع امنیت ملی از اندیشیدن ژرف به روندهای کلان زمانه پدید آمده و در جست‌وجوی پیگیرانهٔ راه امنیت ملی با ویژگی‌های چینی تکامل یافته است؛ این دیدگاه، ارزش‌ها، شیوه‌های کار و مسیرهای سازوکاری حکمرانی امنیت ملی چین را در بر دارد.

دیدگاه جامع امنیت ملی تأکید می‌کند که ایمنی مردم باید هدف، امنیت سیاسی بنیاد، امنیت اقتصادی پایه، امنیت نظامی، علمی، فرهنگی و اجتماعی پشتوانه و ترویج امنیت بین‌المللی تکیه‌گاه باشد؛ توسعه و امنیت، امنیت خارجی و داخلی، امنیت سرزمینی و شهروندی، امنیت سنتی و غیرسنتی، امنیت خود و امنیت مشترک، و پاسداری و شکل‌دادن به امنیت ملی باید هماهنگ شوند تا الگوی نوین امنیت، الگوی نوین توسعه را تضمین کند.

کلید دیدگاه جامع امنیت ملی، «جامعیت» است؛ این جامعیت روح امنیت ملی چین در عصر جدید به‌شمار می‌رود.

این دیدگاه، مفهوم امنیت فراگیر را برجسته می‌سازد و حوزه‌های فراوانی، از جمله سیاست، امور نظامی، سرزمین، اقتصاد، مالیه، فرهنگ، جامعه، علم و فناوری، فضای سایبری، غذا، محیط‌زیست، منابع، امور هسته‌ای، منافع برون‌مرزی، فضا، اعماق دریا، مناطق قطبی، زیست‌امنیت، هوش مصنوعی و داده را پوشش می‌دهد و همگام با تحول جامعه، پیوسته تنظیم می‌شود.

امنیت فراگیر به‌معنای پاسداری از بقا و توسعهٔ پایدار کشور در شرایط جدید است؛ اما به‌معنای تعمیم بی‌حد امنیت و به‌ویژه به‌معنای جست‌وجوی امنیت مطلق نیست.

امنیت فراگیر یعنی با تأمین امنیت هر منطقه، حوزه و صنعت، شرایط امنیت عمومی کشور فراهم شود و با حل به‌موقع و مؤثر مشکلات امنیتی، پایه‌های آرامش و ثبات بلندمدت کشور استوار گردد.

باید به تفکر نظام‌مند پایبند بود، هماهنگی علمی را تقویت کرد، همهٔ عوامل امنیتی را در نظر گرفت و روابط مهم میان توسعه و امنیت، خارج و داخل، پویایی و نظم، خطر و فرصت، و دفاع از حقوق و حفظ ثبات را درست مدیریت کرد؛ بدین‌سان نظام‌مندی، جامعیت و هماهنگی فعالیت‌های امنیت ملی افزایش می‌یابد و مبارزهٔ فراگیر امنیت ملی به‌خوبی انجام می‌شود.

ماهیت و هدف حزب کمونیست چین و ساختار دولت و حکومت این کشور تعیین می‌کنند که حزب، مردم و کشور، یک جامعهٔ مشترک‌اند.

حزب کمونیست و مردم چین در شادی و رنج شریک‌اند و در مرگ و زندگی به هم وابسته‌اند؛ هر تلاشی برای جداکردن حزب از مردم و قرار دادن آنان در برابر یکدیگر، هرگز موفق نخواهد شد.

حزب کمونیست چین همواره ایمنی جان و سلامت جسمی مردم را در اولویت قرار می‌دهد، به‌طور عملی از دارایی‌ها و دیگر حقوق و منافع قانونی آنان حمایت می‌کند، به حل مسائل امنیتی مورد نگرانی شدید مردم می‌پردازد و احساس برخورداری، خشنودی و امنیت آنان را پیوسته افزایش می‌دهد.

هستهٔ امنیت سیاسی، امنیت قدرت سیاسی و امنیت نظام است؛ بنیادی‌ترین امر نیز پاسداری از رهبری و جایگاه حاکم حزب کمونیست چین و از نظام سوسیالیسم با ویژگی‌های چینی است.

اگر امنیت سیاسی تضمین نشود، چین ناگزیر به پراکندگی و چندپارگی دچار خواهد شد؛ احیای بزرگ ملت چین دیگر مطرح نخواهد بود و منافع بنیادی و بلندمدت مردم تضمین نخواهد شد.

باید حساسیت و قدرت تشخیص سیاسی را افزایش داد، زمینه‌های خطر سیاسی را به‌موقع از میان برد و مانع گسترش خطرهای غیرسیاسی به خطرهای سیاسی شد.

هر کشوری باید از منافع ملی خود پاسداری کند؛ هم‌زمان باید منافع خود را در سطحی گسترده‌تر ببیند و آن را به بهای آسیب‌زدن به منافع دیگر کشورها دنبال نکند؛ کشورها باید به منافع اساسی و نگرانی‌های مهم یکدیگر احترام بگذارند.

حفظ امنیت ملی چین عمدتاً به‌معنای حفظ منافع ملی، به‌ویژه منافع اساسی کشور است.

منافع اساسی چین عمدتاً شامل قدرت سیاسی کشور، حاکمیت، وحدت و تمامیت ارضی، رفاه مردم و توسعهٔ پایدار اقتصادی و اجتماعی است.

چین به حقوق و منافع دیگر کشورها چشم طمع ندارد و به توسعهٔ آنان حسادت نمی‌ورزد؛ اما هرگز از حقوق و منافع مشروع خود دست نمی‌کشد و بر سر منافع اساسی خود معامله نمی‌کند.

باید همهٔ انواع خطرها را پیشگیری و مهار کرد؛ اما تمرکز باید بر خطرهای فراگیری باشد که ممکن است روند احیای بزرگ ملت چین را کند یا متوقف کنند.

هم باید نسبت به رویدادهای «قوی سیاه» بسیار هوشیار بود و هم از رویدادهای «کرگدن خاکستری» پیشگیری کرد؛ هم باید برای پیشگیری از خطرها پیش‌دستی کرد و هم راه‌حل‌های مؤثری برای پاسخ‌گویی و رفع چالش‌ها داشت؛ هم باید نبرد آمادهٔ پیشگیری و مقاومت در برابر خطرها را به‌خوبی انجام داد و هم در نبرد راهبردیِ تبدیل خطر به ایمنی و بحران به فرصت، ابتکار عمل را در دست گرفت.

باید روحیهٔ مبارزه را پرورش داد، جرئت و مهارت مبارزه داشت و در دل مبارزه، همبستگی، همکاری و منفعت متقابل را جست‌وجو کرد.

باید به تفکر مبتنی بر خطوط قرمز پایبند بود، از پیوند خطرها و چالش‌ها میان داخل و خارج، انتقال آن‌ها میان حوزه‌ها و انباشت و تشدیدشان پیشگیری کرد و قاطعانه خط قرمزِ جلوگیری از بروز خطرهای نظام‌مند را حفظ کرد.

تحقق احیای بزرگ ملت چین، افزون بر محیط داخلی آرام و متحد، به محیط بین‌المللی صلح‌آمیز و باثبات نیز نیاز دارد.

چین منطق کهنهٔ «کشور قدرتمند ناگزیر سلطه‌طلب می‌شود» را نمی‌پذیرد؛ در خون ملت چین، ژن تجاوز به دیگران و فرمانروایی سلطه‌جویانه وجود ندارد.

کشورها باید هنگام جست‌وجوی امنیت خود، امنیت دیگر کشورها را نیز در نظر بگیرند و برای گشودن راهی امنیتی مبتنی بر منفعت و برد متقابل بکوشند.

چین دیدگاهی امنیتی مشترک، جامع، مبتنی بر همکاری و پایدار را ترویج می‌کند؛ ابتکار توسعهٔ جهانی، ابتکار امنیت جهانی و ابتکار تمدن جهانی را مطرح کرده و اجرای آن‌ها را پیش می‌برد؛ فعالانه در حکمرانی امنیت جهانی مشارکت می‌کند، همکاری امنیتی بین‌المللی را تقویت می‌کند و همراه کشورهای جهان، جامعه‌ای با سرنوشت مشترک برای بشریت می‌سازد.

نظام سوسیالیسم با ویژگی‌های چینی و شرایط اساسی کشور تعیین می‌کنند که برای پاسخ به انواع خطرها و چالش‌های مسیر پیشرفت، باید به رهبری حزب کمونیست چین پایبند ماند.

حزب نقش هستهٔ رهبری در هدایت کلان و هماهنگی همهٔ طرف‌ها را ایفا می‌کند؛ رهبری آن همه‌جانبه، نظام‌مند و یکپارچه است و همهٔ جنبه‌ها و مراحل فعالیت‌های امنیت ملی را در بر می‌گیرد.

سومین نشست عمومی هجدهمین کمیتهٔ مرکزی حزب، تشکیل کمیسیون مرکزی امنیت ملی را تصویب کرد تا کشور بهتر با شرایط و وظایف تازهٔ امنیت ملی سازگار شود، نظامی متمرکز، یکپارچه، کارآمد و مقتدر برای امنیت ملی پدید آید و رهبری این فعالیت‌ها تقویت گردد.

دیدگاه جامع امنیت ملی، فعالیت‌های امنیت ملی چین را به گشودن افق‌های تازه هدایت می‌کند و در عرصهٔ بین‌المللی، اندیشه‌ای مبتنی بر همکاری و فراگیری دربارهٔ امنیت ملی شکل می‌دهد؛ این دیدگاه برای امنیت ملی با ویژگی‌های چینی در عصر و مسیر جدید، راهنمای نظری فراهم خواهد کرد، خرد چینی را در خدمت پیشبرد و بهبود حکمرانی امنیت جهانی قرار خواهد داد و در پاسداری از صلح و ثبات جهان نقشی مهم ایفا خواهد کرد.

در عصر جدید، فعالیت‌های امنیت ملی چین، با تمرکز بر تحقق اهداف راهبردی کشور و اجرای دیدگاه جامع امنیت ملی، مسئولیت‌های مهم محول‌شده از سوی حزب و مردم را قاطعانه انجام می‌دهد؛ خطرهای گوناگون در روند نوسازی به سبک چینی را پیشگیری و رفع می‌کند، سپری امنیتی برای احیای بزرگ ملت می‌سازد و پشتوانه‌ای راهبردی برای ترویج صلح و توسعهٔ جهان فراهم می‌آورد.

چین پاسداری از امنیت سیاسی را در اولویت قرار می‌دهد و همواره امنیت دیگر حوزه‌ها را از منظر حفظ امنیت سیاسی برنامه‌ریزی و پیش می‌برد؛ توان پیشگیری از خطرهای سیاسی را افزایش می‌دهد، مسیر تبدیل خطرها میان حوزه‌های مختلف را به‌موقع مسدود می‌کند، از سرایت متقابل جلوگیری می‌کند و مانع گسترش خطرهای غیرسیاسی به خطرهای سیاسی می‌شود تا حاکمیت بلندمدت حزب و آرامش و ثبات پایدار کشور تضمین گردد.

اصلاحات نظام‌های حزب‌سازی به‌طور همه‌جانبه تعمیق می‌یابد، ادارهٔ سخت‌گیرانهٔ حزب در همهٔ ابعاد پیش می‌رود و مزیت‌های سیاسی، سازمانی و نهادی حزب پیوسته به مزیت‌های حکمرانی حزب و کشور تبدیل می‌شود.

باید بدون تزلزل به نظام سوسیالیسم با ویژگی‌های چینی پایبند بود و آن را بهبود داد؛ نظام کنگره‌های نمایندگان مردم، نظام همکاری چندحزبی و رایزنی سیاسی به رهبری حزب کمونیست، نظام خودمختاری منطقه‌ای اقوام و نظام خودگردانی مردمی در سطوح پایه باید تکمیل شوند.

باید جایگاه راهنمای مارکسیسم در عرصهٔ ایدئولوژی حفظ شود، ایدئولوژی سوسیالیستی نیرومندی با قدرت انسجام و هدایت ساخته شود، از عرصه‌های اندیشه و افکار عمومی قاطعانه پاسداری شود و محیط اینترنتی سالمی پدید آید. گزارش‌های نظرسنجی مربوط در چین و خارج نشان می‌دهند که اعتماد پاسخ‌دهندگان چینی به دولت، رضایت آنان از وضعیت دموکراسی و پذیرش پاکدستی دولت، همگی بیش از ۹۰ درصد است و چین همواره در میان کشورهای بررسی‌شده در رتبه‌های نخست قرار دارد.

پیشگیری و مقاومت در برابر نفوذ، خرابکاری، براندازی و جدایی‌طلبی نیروهای متخاصم.

باید قاطعانه مانع اجرای راهبرد غربی‌سازی و تفرقه‌افکنی علیه چین از سوی نیروهای ضدچینی خارج از کشور، از طریق تبلیغ دموکراسی، آزادی و حقوق بشر غربی و به‌اصطلاح «ارزش‌های جهان‌شمول» شد؛ همچنین باید با دقت از انواع فعالیت‌های نفوذ و براندازی، مانند تحریک «انقلاب‌های رنگی» و «سیاست خیابانی» علیه کشور پیشگیری کرد و با آن‌ها به‌شدت مقابله کرد.

راهبردهای حزب برای ادارهٔ تبت و سین‌کیانگ در عصر جدید به‌طور کامل اجرا می‌شوند و فعالیت‌های جدایی‌طلبانه و خرابکارانه طبق قانون سرکوب می‌شوند؛ نفوذ به‌طور مؤثر مهار شده و وضعیت نظم و امنیت اجتماعی به‌طور آشکار بهبود یافته است.

سیاست «یک کشور، دو نظام» باید به‌طور کامل، دقیق و بدون تزلزل اجرا شود؛ اختیار جامع حکومت مرکزی، اصول «ادارهٔ هنگ‌کنگ به دست میهن‌دوستان» و «ادارهٔ ماکائو به دست میهن‌دوستان»، و نظام‌های قانونی و سازوکارهای اجرایی مناطق اداری ویژه برای حفظ امنیت ملی باید عملی شوند؛ اختیار جامع حکومت مرکزی و تضمین خودمختاری بالای مناطق اداری ویژه باید با یکدیگر هماهنگ بمانند.

قانون حفظ امنیت ملی در منطقهٔ اداری ویژهٔ هنگ‌کنگ تدوین و اجرا شده، نظام انتخاباتی آن بهبود یافته و تهدیدکنندگان امنیت ملی طبق قانون مجازات می‌شوند؛ بدین‌سان هنگ‌کنگ از آشوب به نظم و از نظم به رونق حرکت می‌کند.

اکنون تضاد اصلی جامعهٔ چین دستخوش تغییری عمیق شده و نیازهای امنیتی مردم شدیدتر و متنوع‌تر شده‌اند.

چین با هدف پاسخ به نیازهای رو‌به‌رشد مردم در زمینهٔ دموکراسی، حاکمیت قانون، انصاف، عدالت، امنیت و محیط‌زیست، بر برجسته‌ترین مسائل تمرکز می‌کند؛ حفظ ثبات اجتماعی، ایمنی کار، ایمنی غذا و دارو و پیشگیری از بلایای طبیعی بزرگ و بسیار شدید را جدی می‌گیرد تا زندگی و کار آسودهٔ مردم و نظم و آرامش جامعه تضمین شود.

عملیات ویژهٔ مقابلهٔ سخت‌گیرانه با خشونت و تروریسم پیوسته تعمیق می‌یابد؛ فشار قانونی شدید بر «سه نیروی» تروریسم، جدایی‌طلبی و افراط‌گرایی، از جمله «ترکستان شرقی»، حفظ می‌شود و وضعیت مبارزه با تروریسم به‌طور بنیادی بهبود می‌یابد.

با جرائم انواع گروه‌های تبهکار و نیروهای شرور طبق قانون مقابله می‌شود و مبارزهٔ مستمر با این گروه‌ها عمیق‌تر و مؤثرتر پیش می‌رود.

نظم و امنیت اجتماعی پیوسته باثبات‌تر و بهتر می‌شود؛ جرائم نگران‌کننده برای مردم در زمینهٔ فحشا، قمار، مواد مخدر، غذا، دارو، محیط‌زیست، سرقت، زورگیری و کلاهبرداری، و جرائم علیه زنان، کودکان و سالمندانِ باقی‌مانده در خانه، طبق قانون به‌شدت مجازات می‌شوند؛ همچنین با جرائم نوین مانند کلاهبرداری مخابراتی و اینترنتی، قمار فرامرزی و نقض اطلاعات شخصی شهروندان، و با جرائم فراملی، فرامرزی و فرامنطقه‌ای قاطعانه مقابله می‌شود تا حقوق جانی، مالی و شخصیتی مردم محفوظ بماند.

نظام مسئولیت‌پذیری برای حفظ ثبات اجتماعی ایجاد و تکمیل شده و وضعیت عمومی جامعه باثبات مانده است.

«تجربهٔ فنگ‌چیائو» در عصر جدید حفظ و گسترش می‌یابد، ساخت مراکز حکمرانی جامع استاندارد می‌شود و حل اختلاف‌ها و مناقشات در چارچوب قانون پیش می‌رود.

از انصاف و عدالت اجتماعی پاسداری می‌شود و نگرشی اجتماعی مبتنی بر عزت‌نفس، اعتمادبه‌نفس، عقلانیت، آرامش و پیشرفت پرورش می‌یابد.

چین یکی از کشورهایی است که پایین‌ترین میزان وقوع قتل و جرائم کیفری و کمترین تعداد پرونده‌های مربوط به سلاح و مواد منفجره را در جهان دارند.

طبق داده‌های وزارت امنیت عمومی چین، تعداد قتل‌ها به ازای هر صد هزار نفر در سال ۲۰۲۳ برابر ۰٫۴۶ مورد و در سال ۲۰۲۴ برابر ۰٫۴۴ مورد بوده است.

نظامی کارآمد و علمی برای پیشگیری و مقابله با بلایای طبیعی ساخته می‌شود؛ توان واکنش اضطراری منطقه‌ای و زیرساخت‌های اضطراری در سطوح پایه تقویت می‌شوند و توان پیشگیری، کاهش آثار بلایا و امدادرسانی افزایش می‌یابد.

در سال ۲۰۲۴، شمار موارد آسیب‌دیدگی مردم از بلایای طبیعی و تعداد خانه‌های فروریخته در کشور، در مقایسه با میانگین پنج سال پیش از آن، به‌ترتیب ۲۰٫۴ و ۵۰ درصد کاهش یافت.

نظام مسئولیت‌پذیری ایمنی کار تکمیل و اجرا می‌شود؛ نظارت امنیتی بر صنایع و حوزه‌های کلیدی افزایش می‌یابد و سازوکار شناسایی و رفع خطرهای ایمنی کار و بررسی مسئولیت‌ها بهبود پیدا می‌کند.

در سال ۲۰۲۴، مجموعاً ۲۱٬۸۰۰ حادثهٔ ایمنی تولید و ۳۸۹ حادثهٔ نسبتاً بزرگ در کشور رخ داد که در مقایسه با سال قبل، به‌ترتیب ۱۱ و ۱۰٫۸ درصد کاهش داشت؛ تعداد حوادث بزرگ و بسیار بزرگ به ۹ مورد رسید و برای نخستین بار تک‌رقمی شد.

نظام سلامت عمومی تکمیل می‌شود، خدمات پزشکی و بهداشتی در سطوح پایه تقویت می‌شوند و پیشگیری و مهار بیماری‌های واگیر مهم، نوظهور و ناگهانی به‌طور جدی انجام می‌گیرد.

بازرسی و نظارت بر تولید و عرضهٔ مواد غذایی به‌طور سخت‌گیرانه انجام می‌شود؛ اقدامات تثبیت و ارتقای ایمنی دارو پیوسته تعمیق می‌یابد و نظارت بر ایمنی غذا و دارو تقویت می‌شود.

نظام خدمات جمعیتیِ پوشش‌دهندهٔ همهٔ مردم و تمام مراحل زندگی تکمیل می‌شود؛ سیاست‌های حمایت از فرزندآوری و سازوکارهای تشویقی بهبود می‌یابند و ساخت جامعه‌ای دوستدار فرزندآوری پیش می‌رود.

چین بر مقابلهٔ دقیق، علمی و قانونی با آلودگی پای می‌فشارد؛ با تمرکز بر مشکلات برجستهٔ هوا، آب و خاک که مردم نسبت به آن‌ها نگرانی جدی دارند، مبارزه برای آسمان آبی، آب پاک و خاک سالم را ادامه می‌دهد و اصلاح محیط زندگی روستایی را به‌طور جدی اجرا می‌کند.

در سال ۲۰۲۴، میانگین غلظت ذرات ریز PM2.5 در کشور ۲۹٫۳ میکروگرم در مترمکعب بود که نسبت به سال ۲۰۱۵، ۳۶ درصد کاهش داشت؛ تعداد روزهای دارای آلودگی شدید ۶۸ درصد کمتر شد؛ سهم روزهای دارای کیفیت هوای خوب و قابل‌قبول برای پنج سال متوالی بیش از ۸۶ درصد بود و رضایت مردم از محیط‌زیست از ۹۱ درصد فراتر رفت.

کیفیت و ثبات زیست‌بوم‌ها ارتقا می‌یابد و حفاظت یکپارچه و مدیریت نظام‌مند کوه‌ها، آب‌ها، جنگل‌ها، زمین‌های کشاورزی، دریاچه‌ها، مراتع و بیابان‌ها پیش می‌رود؛ پوشش جنگلی کشور در سال ۲۰۲۴ از ۲۵ درصد فراتر رفت و از آغاز این قرن، حدود یک‌چهارم افزایش سطح فضای سبز جهان در چین رخ داده است.

مسیر توسعهٔ چین نشان می‌دهد که توسعه‌نیافتگی مشکلات خود را دارد و توسعه‌یافتگی نیز مشکلات خود را؛ مشکلاتی که پس از توسعه پدید می‌آیند، از مشکلات پیش از توسعه کمتر نیستند.

چین برای پاسخ به تضادها و مشکلات برجستهٔ توسعه، اندیشهٔ توسعهٔ ایمن را استوار می‌سازد، تکمیل ساختارها و سازوکارهای آن را شتاب می‌دهد و کمبودهای موجود را برطرف می‌کند؛ از امنیت حوزه‌هایی مانند علم و فناوری، مالیه، غذا، انرژی و منابع، زنجیره‌های صنعتی و تأمین و منافع برون‌مرزی پاسداری می‌کند و در روند توسعه، تضادها و خطرها را به‌موقع رفع می‌کند تا توسعهٔ کشور بر پایه‌ای ایمن‌تر و قابل‌اتکاتر قرار گیرد.

کیفیت و کارایی توسعهٔ اقتصادی ارتقا می‌یابد، اصلاحات ساختاریِ بخش عرضه تعمیق می‌شود، ساخت بازار بزرگ و یکپارچهٔ ملی جدی گرفته می‌شود و تقاضای داخلی در همهٔ ابعاد گسترش می‌یابد تا اقتصاد در سطحی بالاتر به تعادل پویا دست یابد.

تاب‌آوری و امنیت زنجیره‌های صنعتی و تأمین پیوسته افزایش می‌یابد، ساخت نظام صنعتی مدرن شتاب می‌گیرد و نظام داخلی تولید و عرضه‌ای مستقل، کنترل‌پذیر، ایمن و قابل‌اتکا شکل می‌گیرد.

ابزارهای سیاست پولی باید هر دو کارکردِ تنظیم حجم کل و تنظیم ساختار را فعالانه ایفا کنند؛ عرضهٔ کل پول باید به‌درستی مدیریت شود و نرخ ارز رنمینبی در سطحی معقول و متعادل، اساساً باثبات بماند.

خطرهای بدهی دولت‌های محلی با احتیاط مدیریت می‌شوند و خطرهای نهادهای مالی کوچک و متوسط محلی به‌طور هدفمند برطرف می‌گردند.

راهبرد ملی امنیت غذایی اجرا می‌شود، خط قرمزِ حفظ ۱٫۸ میلیارد مو زمین کشاورزی قاطعانه رعایت می‌شود، دستیابی به فناوری‌های بنیادی منابع بذر شتاب می‌گیرد و نظام تولید، خرید، ذخیره‌سازی، فرآوری و فروش غلات پیوسته تکمیل می‌شود.

تولید غلات برای ده سال متوالی در سطحی بیش از ۶۵۰ میلیون تن ثابت ماند و در سال ۲۰۲۴ از ۷۰۰ میلیون تن فراتر رفت.

نظام عرضهٔ متنوع ایجاد می‌شود، مصرف نامعقول انرژی مهار می‌گردد، تعادل عمومی عرضه و تقاضای انرژی حفظ می‌شود، اصلاح نظام انرژی و نوآوری فناوری پیش می‌رود و همکاری بین‌المللی در همهٔ ابعاد تقویت می‌شود تا امنیت انرژی در شرایط گشایش محقق گردد.

دور تازهٔ اقدام راهبردی برای پیشرفت در اکتشاف معادن اجرا می‌شود، ذخایر مواد معدنی راهبردی افزایش می‌یابد و بازیافت و استفادهٔ دوباره از منابع تجدیدپذیر تقویت می‌شود تا عرضهٔ کافی، باثبات و پایدار منابع مهم تضمین گردد.

با بهره‌گیری از مزیت‌های نظام نوین بسیج منابع در سراسر کشور، برای دستیابی به فناوری‌های بنیادی و کلیدی در مواد اولیهٔ پایه، تراشه‌های پیشرفته، نرم‌افزار صنعتی و بذر محصولات کشاورزی تلاش همه‌جانبه می‌شود؛ برنامه‌ریزی آینده‌نگر در هوش مصنوعی و اطلاعات کوانتومی انجام می‌گیرد و رفع گلوگاه‌های فناوری در حوزه‌های مهم و صنعتی‌سازی آن‌ها شتاب می‌یابد؛ نمونه‌های رایانهٔ کوانتومی ابررسانای مجموعهٔ «زو چونگ‌ژی»، کاوشگر «چانگ‌ئه ۶» و کشتی حفاری اقیانوسی «منگ‌شیانگ» از جمله دستاوردهای مهم بوده‌اند.

سازمان‌دهی توان راهبردی ملی در علم و فناوری شتاب می‌گیرد؛ پژوهش‌های علوم پایه تقویت می‌شوند، نظام آزمایشگاه‌های ملی ساخته می‌شود، مراکز بین‌المللی و منطقه‌ای نوآوری علمی و فناوری به‌طور هماهنگ توسعه می‌یابند، نقش محوری بنگاه‌ها در نوآوری فناوری تقویت می‌شود و سطح تبدیل دستاوردهای علمی به کاربرد و تولید صنعتی افزایش می‌یابد.

رتبهٔ چین در شاخص جهانی نوآوری از جایگاه ۳۴ در سال ۲۰۱۲ به جایگاه ۱۱ در سال ۲۰۲۴ جهش کرد و این کشور وارد جمع کشورهای نوآور شد.

نظام پایش، هشدار زودهنگام و پاسخ به خطرهای امنیت علم و فناوری ایجاد می‌شود، مقررات نظارتی فناوری‌های نوظهور تکمیل می‌گردد، فرهنگِ فناوری در خدمت خیر عمومی شکل می‌گیرد و الزامات اخلاق علمی در تمام مراحل فعالیت‌های علمی و فناوری جاری می‌شود.

چین از طریق حاکمیت قانون در امور خارجی، حمایت دیپلماتیک و کنسولی، عملیات تخلیهٔ اتباع و اسکورت، و همکاری بین‌المللی از منافع برون‌مرزی خود پاسداری می‌کند.

با اصل‌قراردادن پیشگیری، ساختارها و سازوکارهای هشدار، پیشگیری، مهار و حفاظت در برابر خطرهای منافع و سرمایه‌گذاری‌های برون‌مرزی تقویت می‌شوند؛ مرکز تماس اضطراری جهانی حمایت و خدمات کنسولی ایجاد شده و خط اضطراری شبانه‌روزی «۱۲۳۰۸» فعال شده است؛ همچنین از بسترهایی مانند خدمات عمومی «ورود به بازارهای خارجی» برای حفظ امنیت و حقوق و منافع قانونی شهروندان، سازمان‌ها و نهادهای چینی در خارج استفاده می‌شود.

در سال ۲۰۲۴، چین بیش از ده هزار هم‌وطن را با ایمنی از مناطق پرخطر خارجی بازگرداند و به بیش از پنجاه هزار پروندهٔ درخواست حمایت کنسولی رسیدگی کرد.

چین هنوز به وحدت کامل دست نیافته و وظیفهٔ پاسداری از حاکمیت سرزمینی، حقوق و منافع دریایی و وحدت کشور، دشوار و سنگین است.

چین هرگز اجازه نخواهد داد هیچ فرد، سازمان یا حزب سیاسی، در هیچ زمان و به هیچ شکل، بخشی از سرزمین چین را از آن جدا کند.

چین بر هماهنگی امور زمینی و دریایی و بر وحدتِ پاسداری از حاکمیت، امنیت و منافع توسعهٔ کشور تأکید می‌کند.

اصل چین واحد و «اجماع ۱۹۹۲» رعایت می‌شود؛ راهبرد جامع حزب کمونیست برای حل مسئلهٔ تایوان در عصر جدید و سیاست‌های اصلی مربوط به آن اجرا می‌گردد؛ توسعهٔ مسالمت‌آمیز و یکپارچهٔ روابط دو سوی تنگه پیش می‌رود، پیوندهای عاطفی و منافع دو طرف مستحکم می‌شود و پایه‌های وحدت مسالمت‌آمیز کشور عمیق‌تر می‌گردد.

مردم تایوان متحد می‌شوند، از نیروهای میهن‌دوست و طرفدار وحدت در جزیره قاطعانه حمایت می‌شود و گفت‌وگو، ارتباط و رایزنی دموکراتیک میان دو سوی تنگه تقویت می‌شود تا برنامه و آرمان وحدت به‌طور مشترک پیگیری گردد.

با نظریهٔ «نامشخص‌بودن وضعیت تایوان» قاطعانه مخالفت می‌شود؛ اعتبار حقوقی قطعنامهٔ ۲۷۵۸ مجمع عمومی سازمان ملل تردیدپذیر نیست؛ تایوان یکی از استان‌های چین است و هیچ مبنا، دلیل یا حقی برای عضویت در سازمان ملل و دیگر سازمان‌های بین‌المللی ویژهٔ کشورهای دارای حاکمیت ندارد.

با جدایی‌طلبیِ «استقلال تایوان» و مداخلهٔ نیروهای خارجی قاطعانه مخالفت می‌شود؛ عناصر سرسخت استقلال‌طلب طبق قانون سرکوب می‌شوند و نیروهای جدایی‌طلب به‌طور مؤثر بازداشته می‌شوند.

چین همواره با بیشترین صداقت و تمام توان برای وحدت مسالمت‌آمیز تلاش می‌کند؛ اما هرگز تعهد نمی‌دهد که از استفاده از نیروی نظامی چشم بپوشد و گزینهٔ اتخاذ همهٔ اقدامات ضروری را برای خود محفوظ می‌دارد.

چین تاکنون مسائل مرزهای زمینی خود را با ۱۲ کشور از ۱۴ همسایهٔ زمینی، از طریق مذاکره و رایزنی حل کرده و مذاکرات مرزی با هند و بوتان همچنان پیش می‌رود.

تعیین مرز دریایی چین و ویتنام در خلیج بیبو تکمیل شده است؛ توافق‌نامه‌های همکاری مرزبانی با ۹ کشور پیرامونی امضا شده و سازوکار گفت‌وگو و دیدار مرزبانی با ۱۲ کشور ایجاد شده است؛ دیدارهای دوستانه، نشست‌های کاری، گشت و انجام وظیفهٔ مشترک و تمرین‌های مقابلهٔ مشترک با جرائم فرامرزی به‌طور مستمر انجام می‌گیرند.

چین بر جزایر نانشا و آب‌های پیرامون آن‌ها حاکمیتی غیرقابل‌مناقشه دارد؛ در برخی جزایر و صخره‌های تحت استقرار خود، ساخت‌وساز و نگهداری تأسیسات انجام می‌دهد، شرایط کار و زندگی افراد حاضر در جزایر را بهبود می‌بخشد و خدمات عمومی بین‌المللی امنیتی مانند ناوبری، امداد و پیش‌بینی هوا و محیط دریایی ارائه می‌کند.

توسعهٔ حوزه‌های نوظهور از نوآوری و کاربرد فناوری سرچشمه می‌گیرد و قلمرو تازه‌ای برای امنیت ملی است.

میان پیشرفت نوآوری فناوری در حوزه‌های نوظهور و حکمرانی امنیتی آن‌ها عدم توازن وجود دارد؛ این وضعیت، مسائل تازهٔ فراوانی در امنیت، حکمرانی اجتماعی و اخلاق پدید می‌آورد و چالشی بزرگ و بلندمدت برای کشورهاست.

چین به توسعهٔ فناوری و پیشگیری از خطرها در حوزه‌های نوظهور اهمیت فراوان می‌دهد؛ بر پیشگیری آینده‌نگر و هدایت همراه با محدودیت تأکید می‌کند، قوانین و مقررات مربوط را ایجاد و تکمیل می‌سازد و به‌تدریج حکمرانی چابک، مدیریت طبقه‌بندی‌شده و سطح‌بندی‌شده و پاسخ سریع و مؤثر را محقق می‌کند.

سازوکارها، ابزارها و بسترهای هماهنگی امنیت سایبری پیوسته تقویت می‌شوند تا زیرساخت‌های اطلاعاتی حیاتی، ایمن و قابل‌اتکا باشند.

قانون امنیت داده تصویب و اجرا شده و شش نظام و سازوکار اصلی مدیریت امنیت داده ایجاد شده‌اند: حفاظت مبتنی بر طبقه‌بندی و سطح‌بندی، پایش و هشدار زودهنگام، واکنش اضطراری، بررسی امنیتی، کنترل صادرات و اقدامات متقابل متناسب.

بر پایهٔ اصل اهمیت برابر توسعه و امنیت و ترکیب ترویج نوآوری با حکمرانی قانونی، نظام نظارت و ارزیابی ایمنی هوش مصنوعی ساخته می‌شود و نظام حفاظت امنیتیِ هماهنگ میان نیروی انسانی، فناوری، تجهیزات و مدیریت تکمیل می‌گردد.

نظام پیشگیری، مهار و حکمرانی خطرهای زیستی تقویت می‌شود، برنامه‌های واکنش به رویدادهای اضطراری ایجاد و تکمیل می‌شوند، توان فناوری‌های زیستی نوین و تحقیق‌وتوسعهٔ داروها و واکسن‌های جدید افزایش می‌یابد، نظارت امنیتی بر منابع زیستی ارتقا پیدا می‌کند و حکمرانی نظام‌مند و پیشگیری و مهار سراسر زنجیرهٔ خطرهای زیستی تقویت می‌شود.

تضمین ایمنی هسته‌ای، مسئولیتی مهم برای کشور تلقی می‌شود؛ بر تأسیسات، مواد، فعالیت‌ها و مواد پرتوزا در سراسر زنجیره نظارت می‌شود، نوسازی نظام و توان نظارت بر ایمنی هسته‌ای پیوسته پیش می‌رود و سابقهٔ مطلوب ایمنی هسته‌ای در بلندمدت حفظ می‌شود.

در زمانهٔ کنونی، منافع توسعه و امنیت به‌طور پیچیده در هم تنیده‌اند؛ مسائل توسعه ممکن است به خطرهای امنیتی تبدیل شوند و نبود تضمین امنیت نیز می‌تواند توسعه را به‌شدت محدود کند.

مدیریت درست رابطهٔ توسعه و امنیت، مسئله‌ای دشوار و مشترک برای کشورهای جهان است.

چین هماهنگی توسعه و امنیت را بسیار مهم می‌داند، این اندیشه را استوار می‌سازد که توسعه ضرورتی بنیادین است و امنیت نیز ضرورتی بنیادین، و برای تعامل سازندهٔ توسعهٔ باکیفیت و امنیت در سطح بالا تلاش می‌کند.

تجربه نشان داده است که توسعه پایه و امنیت پیش‌شرط است؛ توسعه و امنیت دو بال یک پیکر و دو چرخ یک نیروی محرک‌اند.

هم باید از طریق توسعه، توان امنیت ملی را افزایش داد و با توسعهٔ باکیفیت، امنیت سطح‌بالا را پیش برد؛ و هم باید توان تضمین امنیت را پیوسته ارتقا داد، مرزهای امنیت را روشن کرد و خطوط قرمز آن را حفظ کرد تا امنیت سطح‌بالا، توسعهٔ باکیفیت را تضمین کند.

چین همواره به سیاست بنیادی گشایش به جهان خارج پایبند بوده و تأکید می‌کند که هرچه گشایش بیشتر باشد، اهمیت‌دادن به امنیت نیز باید بیشتر شود؛ سطح گشایش خارجی باید هم‌زمان با توان نظارت بر آن و توان پیشگیری و مهار خطرها افزایش یابد.

در عصر جدید، چین هماهنگی توسعه و امنیت را صریحاً یکی از اصول مهم حکمرانی قرار داده و آن را در چارچوب کلی توسعهٔ اقتصادی و اجتماعی لحاظ کرده است؛ هم به‌طور پیوسته توسعهٔ باکیفیت را به‌عنوان «اولین وظیفه» دنبال می‌کند و هم تضمین امنیت ملی را به‌عنوان «امر دارای بالاترین اولویت» به‌خوبی انجام می‌دهد؛ توسعه و امنیت یکپارچه می‌شوند، مشترکاً برنامه‌ریزی و هماهنگ اجرا می‌شوند و یکدیگر را تقویت می‌کنند.

باید توسعهٔ باکیفیت را ضرورتی بنیادین در عصر جدید دانست و با تقویت مستمر پایه‌های مادی و فناوری، امنیت را جست‌وجو کرد.

تجربه نشان می‌دهد که توقف توسعه، اصلاحات و گشایش، نه‌تنها دستیابی به امنیت را دشوار می‌کند، بلکه پایه‌های آن را نیز تضعیف می‌سازد.

چین بر مدیریت درست رابطهٔ اصلاحات، توسعه و ثبات پای می‌فشارد؛ شدت اصلاحات، سرعت توسعه و میزان تحمل جامعه را با هم هماهنگ می‌کند و از طریق اصلاحات و توسعه، ثبات اجتماعی را پیش می‌برد.

چین همواره مأموریت تاریخی امنیت ملی را در چارچوب کلان توسعهٔ کشور درک می‌کند؛ با روشن‌کردن خطوط قرمز و پیشگیری از خطرها، محیط مناسبی برای توسعهٔ اقتصادی و اجتماعی فراهم می‌کند و از دستاوردهای آن محافظت می‌کند.

وضعیت جهان امروز ناآرام است؛ چالش‌های ژئوپلیتیکی شدید و موانع پنهان و جریان‌های زیرسطحی بیشتر شده‌اند و الزامات بالاتری برای حفظ امنیت ملی ایجاد کرده‌اند.

چین به مسیر توسعهٔ مسالمت‌آمیز پایبند است؛ در جریان پاسداری قاطعانه از صلح و توسعهٔ جهان، توسعهٔ خود را دنبال می‌کند و با توسعهٔ خود، بهتر از صلح و توسعهٔ جهان حمایت می‌کند.

از زمان تأسیس چین نوین، این کشور هرگز آغازگر هیچ جنگ یا درگیری نبوده است.

چین در برابر جهان تعهد کرده است که هرگز سلطه‌طلبی و توسعه‌طلبی نکند و هرگز به‌دنبال حوزهٔ نفوذ نباشد؛ این کشور تنها قدرت بزرگی است که توسعهٔ مسالمت‌آمیز را در قانون اساسی و اساسنامهٔ حزب حاکم درج کرده و آن را به ارادهٔ ملی ارتقا داده است.

چین در برابر فشار ناموجه برخی کشورها، در مسائل اصولی هرگز عقب‌نشینی نمی‌کند، در مسائل اختلافی گفت‌وگو را حفظ می‌کند و در حوزه‌های سودمند برای هر دو طرف، همکاری را گسترش می‌دهد تا روابط دوجانبه در مجموع باثبات بماند.

چین می‌کوشد «کمربند و راه» را به راه صلح بدل کند و الگوهای کهنهٔ رقابت ژئوپلیتیکی را تکرار نخواهد کرد.

در مسائل صلح و امنیت، چین بهترین سابقه را در میان قدرت‌های بزرگ جهان دارد؛ نوسازی به سبک چینی، نوسازی در مسیر توسعهٔ مسالمت‌آمیز است؛ تبلیغ این ادعا که چین با قدرت‌گرفتن ناگزیر سلطه‌طلب می‌شود و ترویج «نظریهٔ تهدید چین»، بی‌اساس است.

ساختار اجتماعی چین در حال دگرگونی عمیق است؛ اینترنت شیوهٔ ارتباط اجتماعی را عمیقاً تغییر داده و اندیشه‌ها، روان‌شناسی و رفتار اجتماعی دگرگون شده‌اند؛ این تحولات چالش‌های بزرگی برای ثبات اجتماعی ایجاد می‌کنند.

چین برای ساخت جامعه‌ای مدرن تلاش می‌کند که هم سرشار از پویایی باشد و هم از نظم مناسب برخوردار باشد.

به تعمیق اصلاحات ساختارها و سازوکارها و تکمیل نظام حکمرانی اجتماعی مبتنی بر ساخت، اداره و بهره‌مندی مشترک توجه بیشتری می‌شود تا حکمرانی دولت، تنظیم اجتماعی و خودگردانی ساکنان، تعامل سازنده‌ای داشته باشند.

به تقویت حکمرانی اجتماعی در سطوح پایه توجه بیشتری می‌شود تا اختلاف‌ها همان‌جا حل شوند و هماهنگی و ثبات در همان سطح پدید آید.

به پاسداری از انصاف و عدالت اجتماعی و جلوگیری از نقض حقوق جانی، مالی، شخصیتی و حقوق سیاسی بنیادی شهروندان توجه بیشتری می‌شود.

به حفظ ثبات اجتماعی طبق قانون توجه بیشتری می‌شود؛ ساخت کشور، دولت و جامعهٔ قانون‌مدار به‌صورت یکپارچه پیش می‌رود، نظام مسئولیت‌پذیری حفظ ثبات اجتماعی اجرا می‌شود و از راه ساختارها و سازوکارها، تضادهای اجتماعی فعالانه پیشگیری و رفع می‌شوند؛ امنیت و حقوق و منافع قانونی خارجیان در چین نیز طبق قانون تضمین می‌شود.

فعالیت‌های قانونی چین در مبارزه با تروریسم و جرائم شدید، انتظار جدی مردم از امنیت و ثبات اجتماعی را برآورده کرده است و به‌معنای واقعی، احترام به حقوق بشر و تضمین آن است.

چین اکنون در مرحلهٔ حساس تغییر شیوهٔ توسعه، بهینه‌سازی ساختار اقتصادی و جایگزینی محرک‌های رشد قرار دارد؛ مسائل ساختاری، نهادی و چرخه‌ای در هم تنیده‌اند و توسعهٔ باکیفیت با عدم‌قطعیت‌ها و چالش‌های فراوان روبه‌روست.

چین بر رفع آرام و باثبات خطرها در روند توسعه و شتاب‌دادن به توسعهٔ باکیفیت در روند رفع خطرها تأکید می‌کند.

ابتکار عمل در امنیت غذایی حفظ می‌شود، امنیت انرژی و منابع مهم تضمین می‌گردد، امنیت زنجیره‌های صنعتی و تأمین برقرار می‌ماند و خطرهای حوزه‌های کلیدی به‌طور مؤثر برطرف می‌شوند.

ساخت الگوی نوین توسعهٔ املاک و مستغلات شتاب می‌گیرد و خطرهای این حوزه فعالانه و با احتیاط رفع می‌شوند.

اصلاحات نظام مالی و مالیاتی عمیق‌تر می‌شود، نظام مدیریت بدهی دولت بهبود می‌یابد و قوی‌ترین سیاست‌های حمایتی کاهش بدهی در سال‌های اخیر اجرا می‌شوند؛ تجدید ساختار، تمدید سررسید و جایگزینی بدهی دولت‌های محلی و اصلاح و تغییر ماهیت بسترهای تأمین مالی محلی پیش می‌رود.

اوراق ویژهٔ خزانه برای کمک به بانک‌های تجاری بزرگ دولتی در افزایش سرمایهٔ اصلی لایهٔ اول منتشر می‌شود.

پیشگیری از خطر، تقویت نظارت و ترویج توسعهٔ باکیفیت در نهادهای مالی کوچک و متوسط محلی هماهنگ پیش می‌رود؛ معیارهای ورود و نظارت سخت‌گیرانه اجرا می‌شوند و ادغام و تجدید ساختار، به کاهش تعداد و ارتقای کیفیت این نهادها می‌انجامد.

نوآوری علمی و فناوری می‌تواند صنایع، الگوها و محرک‌های جدید پدید آورد؛ این نوآوری عنصر محوری توسعهٔ نیروهای مولدِ باکیفیت نوین و نیروی محرک و پشتیبان نیرومند توسعهٔ باکیفیت است؛ با این حال، بسیاری از فناوری‌ها «شمشیر دولبه»اند.

فناوری‌ها، گونه‌های کسب‌وکار و الگوهای جدید، به عرصه‌های پیشرو و کلیدی هماهنگی توسعه و امنیت بدل شده‌اند.

چین بر وحدت ترویج نوآوری و پیشگیری از خطر و بر ترکیب مقررات نهادی و خودکنترلی تأکید می‌کند و توسعه، کاربرد و حکمرانی فناوری‌های جدید را فعالانه اما محتاطانه پیش می‌برد.

چین به تکمیل چارچوب حقوقی امنیت فناوری توجه دارد و قانون‌گذاری مربوط به هوش مصنوعی، زیست‌فناوری و رانندگی خودکار را شتاب می‌دهد.

به بهینه‌سازی خدمات نظارتی فناوری‌های نوظهور، ایجاد مقررات نظارت امنیتی بر فناوری‌ها و گونه‌های کسب‌وکار جدید و حفظ تعادل میان توسعهٔ صنعت و ثبات اجتماعی توجه می‌شود.

به افزایش فراگیری فناوری‌های نوظهور توجه می‌شود؛ روابط انصاف و کارایی، سرمایه و نیروی کار، و فناوری و اشتغال به‌درستی مدیریت می‌شوند، سازوکار هماهنگی منافع تکمیل می‌گردد و حقوق و منافع قانونی همهٔ طرف‌ها حفظ می‌شود تا افراد بیشتری از دستاوردهای نوآوری علمی و فناوری بهره‌مند شوند.

اقتصاد چین پایه‌ای استوار، مزیت‌های فراوان، تاب‌آوری بالا و ظرفیت عظیم دارد؛ شرایط پشتیبان و روند بنیادی بهبود بلندمدت آن تغییر نکرده و چشم‌انداز توسعه روشن است؛ چین می‌تواند توسعه و امنیت را بهتر هماهنگ کند، قاطعانه از خطرهای حوزه‌های کلیدی پیشگیری و آن‌ها را رفع کند، به تکانه‌های خارجی پاسخ مؤثر دهد، انتظارات را تثبیت و پویایی را برانگیزد، بهبود مستمر اقتصاد را پیش ببرد و هماهنگی و ثبات اجتماعی را حفظ کند.

رابطهٔ خوداتکایی و توانمندی با گشایش و همکاری، و رابطهٔ مشارکت فعال در تقسیم کار بین‌المللی با تضمین امنیت ملی باید درست مدیریت شوند؛ توان حفظ پویای امنیت ملی در محیط گشوده به جهان خارج باید پیوسته افزایش یابد.

از آغاز اصلاحات و گشایش، چین شبکهٔ امنیتِ گشایش را پیوسته متراکم‌تر کرده و با موفقیت به خطرهای بزرگی مانند بحران مالی آسیا و بحران مالی بین‌المللی پاسخ داده است؛ این کشور در بستر گشایش به توسعهٔ سریع دست یافته و به‌تدریج به دومین اقتصاد جهان، بزرگ‌ترین کشور در تجارت کالایی و شریک تجاری اصلی بیش از ۱۵۰ کشور و منطقه بدل شده است؛ سهم آن در رشد اقتصاد جهانی برای سال‌های متوالی حدود ۳۰ درصد بوده است.

جهانی‌شدن اقتصادی، نیاز عینی رشد نیروهای مولد اجتماعی و نتیجهٔ ناگزیر پیشرفت علمی و فناوری است؛ نیروی نیرومندی برای رشد اقتصاد جهان فراهم می‌کند و روندی تاریخی و برگشت‌ناپذیر است.

در سال‌های اخیر، حمایت‌گرایی تجاری اوج گرفته و برخی کشورها می‌کوشند تولید صنعتی را به داخل بازگردانند؛ این رویکرد برخلاف قوانین توسعهٔ اقتصادی و روند کلان جهانی‌شدن اقتصادی است.

چین همواره در سوی درست تاریخ می‌ایستد؛ با عقب‌گرد از جهانی‌شدن، امنیتی‌سازی فراگیر، یک‌جانبه‌گرایی و حمایت‌گرایی مخالفت می‌کند، اقتصاد جهانی باز می‌سازد و جهانی‌شدن اقتصادی فراگیر و سودمند برای همگان را پیش می‌برد.

چین گشایش مستقل و یک‌جانبهٔ فعال‌تری را اجرا می‌کند و گشایش نهادی را به‌طور پیوسته گسترش می‌دهد.

از اول دسامبر ۲۰۲۴، برای صد درصد ردیف‌های تعرفه‌ای کالاهای دارای مبدأ در کم‌توسعه‌یافته‌ترین کشورهایی که با چین روابط دیپلماتیک دارند، نرخ ترجیحی صفر اعمال می‌شود.

سیاست معافیت یک‌جانبه از روادید ورود برای اتباع ۳۸ کشور و سیاست معافیت از روادید عبور ۲۴۰ ساعته برای اتباع ۵۴ کشور اجرا می‌شود.

چین به‌طور فعال با قواعد سطح‌بالای تجارت و اقتصاد بین‌المللی هماهنگ خواهد شد و آن‌ها را خواهد پذیرفت؛ گشایش بازارهای کالا، خدمات، سرمایه و نیروی کار را به‌صورت منظم گسترش خواهد داد و شبکهٔ جهانی مناطق تجارت آزاد با استاندارد بالا را توسعه خواهد بخشید.

چین در حال ساخت مناطق آزمایشی تجارت آزاد و بندر تجارت آزاد هاینان است؛ آزمون‌های فشار گشایش خارجی را به‌صورت منظم انجام می‌دهد و مسیرهای مؤثر گشایش نهادی را بررسی می‌کند.

چین الگوی نوین توسعه‌ای را مطرح کرده که در آن گردش داخلی نقش اصلی دارد و گردش داخلی و بین‌المللی یکدیگر را تقویت می‌کنند؛ این به‌هیچ‌وجه به‌معنای گردش داخلیِ بسته نیست، بلکه به‌معنای دو گردش داخلی و بین‌المللیِ باز و تقویت‌کنندهٔ یکدیگر است.

چین استفاده از قواعد رایج بین‌المللی برای حفظ امنیتِ گشایش را مهم می‌داند؛ از تجربه‌های بین‌المللی بهره می‌گیرد، ساخت نظام‌ها و سازوکارهای مدرن پیشگیری و مهار خطر را شتاب می‌دهد، چارچوب‌های دفاع در برابر خطرهای خارجی در شرایط گشایش را تکمیل می‌کند و پیشرفت هماهنگ گشایش و امنیت را ترویج می‌دهد.

چین در برابر هر تلاشی برای آسیب‌زدن به حق توسعهٔ خود، قاطعانه و با قدرت پاسخ خواهد داد.

چین با سوءاستفاده از کنترل صادرات، تحریم‌های یک‌جانبه و «صلاحیت قضایی فرامرزی» قاطعانه مخالفت می‌کند.

برخی کشورها به نام امنیت، علیه چین جنگ تعرفه‌ای، تجاری، فناوری و افکار عمومی به‌راه می‌اندازند و توسعهٔ ایمن آن را به‌شدت تهدید می‌کنند.

اخیراً ایالات متحده با بهانه‌های گوناگون، اعمال بی‌رویهٔ تعرفه بر همهٔ شرکای تجاری، از جمله چین، را اعلام کرده است؛ این اقدام حقوق و منافع مشروع کشورها را به‌شدت نقض می‌کند، برخلاف قواعد سازمان تجارت جهانی است، به نظام تجارت چندجانبهٔ مبتنی بر قواعد آسیب جدی می‌زند و ثبات نظم اقتصادی جهان را مختل می‌کند؛ دولت چین آن را به‌شدت محکوم می‌کند و قاطعانه با آن مخالف است.

اقدامات متقابل ضروری و معقول چین، کاملاً دفاع مشروعی منطبق با حقوق بین‌الملل و رویه‌های رایج بین‌المللی است.

عزم چین برای پاسداری از حق توسعهٔ باز تغییرناپذیر است؛ این کشور سازوکارهای مقابله با تحریم، مداخله و «صلاحیت قضایی فرامرزی» را پیوسته تکمیل می‌کند، مجموعهٔ ابزارهای سیاستی مقابله را گسترش می‌دهد و قاطعانه از حق توسعهٔ ملی دفاع می‌کند.

جهانی‌شدن اقتصادی به جریان ایمن و منظم عوامل تولید در سراسر جهان وابسته است.

چین مطابق رویه‌های بین‌المللی، نظام کنترل صادرات را تکمیل می‌کند، حمایت از مالکیت فکری را در همهٔ ابعاد افزایش می‌دهد، نظام قانونی، ایمن و منظم مدیریت ورود و خروج ایجاد می‌کند، سیاست‌های تسهیل سفر خارجیان به چین را بهبود می‌بخشد و جریان قانونی و منظم سرمایه، استعداد و فناوری در مرزها را پیش می‌برد تا عوامل تولید جهانی به‌طور کارآمد تخصیص یابند.

چین با استفاده از رویه‌های بین‌المللی موجود و با هدف ترویج هماهنگی و سازگاری استانداردهای جهانی حفاظت از امنیت داده، قوانینی مانند قانون امنیت سایبری، قانون امنیت داده و قانون حفاظت از اطلاعات شخصی را تدوین و اجرا می‌کند و توان حفاظت امنیت سایبری و نظارت امنیت داده را افزایش می‌دهد.

چین خود قربانی حملات سایبری بین‌المللی است و همواره با هر نوع حملهٔ سایبری مخالفت و مقابله می‌کند.

ادعاهای مربوط به انجام حملات سایبری از سوی چین، نه شواهدی دارند و نه مبنایی منطقی.

چین بر وحدت پیشبرد توسعه و مدیریت قانونی تأکید می‌کند؛ با تضمین امنیت داده‌های ملی، استفادهٔ قانونی، معقول و مؤثر از داده را تشویق می‌کند و جریان آزاد، قانونی و منظم داده را تضمین می‌سازد.

بررسی امنیت داده در چین، فعالیت‌هایی را هدف می‌گیرد که بر امنیت ملی اثر می‌گذارند یا ممکن است اثر بگذارند و جریان عادی فرامرزی دادهٔ بنگاه‌ها و افراد را مختل نمی‌کند.

چین استفاده از تفکر و روش‌های حقوقی را برای پاسداری از حاکمیت، امنیت و منافع توسعهٔ ملی در محیطی باز مهم می‌داند.

حاکمیت قانون در امور خارجی تقویت می‌شود؛ قوانینی مانند قانون مقابله با تحریم‌های خارجی، قانون روابط خارجی و قانون کنترل صادرات به‌موقع تصویب می‌شوند؛ همکاری بین‌المللی در اجرای قانون و امور قضایی پیوسته افزایش می‌یابد، خدمات حقوقی مرتبط با امور خارجی ارتقا می‌یابد و امنیت افراد، نهادها و دارایی‌های برون‌مرزی طبق قانون تضمین می‌شود.

قانون سرمایه‌گذاری خارجی تصویب شده و نظام بررسی امنیتی سرمایه‌گذاری خارجی ایجاد شده است تا سرمایه‌گذاری‌هایی که بر امنیت ملی اثر می‌گذارند یا ممکن است اثر بگذارند، بررسی امنیتی شوند.

قانون ضدجاسوسی اصلاح و تکمیل شده است تا با ابزارهای قانونی از جاسوسی پیشگیری شود و مرز میان رفتارهای غیرقانونی و قانونی، روشن و دقیق تعیین گردد.

این اقدامات فقط رفتارهایی را هدف می‌گیرند که منافع ملی مشروع چین را به خطر می‌اندازند؛ هدف آن‌ها فراهم‌کردن تضمین امنیتی برای گشایش در سطحی بالاتر است و بر مبادلات تجاری عادی، همکاری پژوهشی، تبادل علمی و تعاملات مردمی تأثیری ندارند.

در بیش از چهل سال گذشته، توسعهٔ اقتصادی و ثبات اجتماعی چین در شرایط گشایش به‌دست آمده است؛ در آینده نیز دستیابی به توسعهٔ باکیفیت و امنیت در سطح بالا باید در همین شرایط انجام شود.

صرف‌نظر از تغییرات عرصهٔ بین‌المللی، چین بر پایهٔ تضمین امنیت، گشایش مستقل و فعالانه را گسترش خواهد داد و درهای ارتباط با جهان را هرچه بیشتر خواهد گشود.

بشر یک کلیت است و زمین یک خانه؛ چالش‌های جهانی به پاسخ‌های جهانی نیاز دارند.

اندیشه‌های کهنه مانند حوزهٔ نفوذ، ثبات مبتنی بر هژمونی و نظام‌های ائتلافی، پاسخ‌گوی چالش‌های امنیتی جدید نیستند؛ تحقق امنیت مشترک بین‌المللی به اندیشه‌ها و روش‌های تازه نیاز دارد.

چین با طرح ابتکار امنیت جهانی، به نیاز فوری جامعهٔ بین‌المللی برای حفظ صلح و جلوگیری از درگیری و جنگ پاسخ داده است؛ با خواست عمومی اکثریت کشورها برای همکاری و برد متقابل و مخالفت با سلطه‌طلبی و زورگویی هم‌صدا شده و با آرمان مشترک مردم برای جهانی با صلح پایدار و امنیت همگانی همگام شده است؛ این ابتکار راه‌حلی تازه برای زدودن ریشه‌های درگیری بین‌المللی، پاسخ به چالش‌های امنیت جهانی و بهبود حکمرانی آن ارائه می‌کند.

تا پایان سال ۲۰۲۴، این ابتکار از حمایت و استقبال ۱۱۹ کشور و سازمان بین‌المللی برخوردار شده و در ۱۲۳ سند سیاسی دوجانبه و چندجانبه درج شده است.

ابتکار امنیت جهانی هم «بخش امنیت» جامعهٔ دارای سرنوشت مشترک بشری است و هم «بخش جهانی» دیدگاه جامع امنیت ملی؛ هم پاسخ چین به حکمرانی امنیت جهانی است و هم بیان شناخت دیالکتیکی رابطهٔ امنیت خود و امنیت مشترک بین‌المللی.

این ابتکار در سیاست و عملِ دیپلماسی مستقل و صلح‌آمیز چین ریشه دارد و از فرهنگ و خرد چینیِ وفای به عهد، روابط نیک و همزیستی هماهنگ سرچشمه می‌گیرد.

اندیشه‌ها و اصول محوری ابتکار امنیت جهانی عبارت‌اند از: پایبندی به دیدگاه امنیتی مشترک، جامع، مبتنی بر همکاری و پایدار؛ احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی کشورها؛ رعایت اهداف و اصول منشور ملل متحد؛ اهمیت‌دادن به نگرانی‌های امنیتی معقول کشورها؛ حل مسالمت‌آمیز اختلاف‌ها و مناقشات میان کشورها از طریق گفت‌وگو و رایزنی؛ و پاسداری هماهنگ از امنیت حوزه‌های سنتی و غیرسنتی.

«مشترک» یعنی احترام به امنیت هر کشور و تضمین آن؛ «جامع» یعنی پاسداری هماهنگ از امنیت حوزه‌های سنتی و غیرسنتی و پیشبرد هماهنگ حکمرانی امنیتی؛ «همکاری» یعنی ترویج امنیت کشورها و منطقه از راه گفت‌وگو و همکاری؛ و «پایدار» یعنی اهمیت برابر توسعه و امنیت برای دستیابی به امنیت ماندگار.

در برابر چالش‌های جهانی مانند تغییر اقلیم و امنیت سایبری، هیچ کشوری نمی‌تواند به‌تنهایی مصون بماند و هیچ کشوری نیز نباید به جزیره‌ای منزوی بدل شود.

چین امنیت مشترک را ترویج می‌کند؛ منافع امنیتی کشورها برابرند و نگرانی‌های مشروع و معقول امنیتی هر کشور باید جدی گرفته و به‌درستی حل شوند.

هیچ کشوری نمی‌تواند امنیت خود را بالاتر از امنیت دیگر کشورها قرار دهد و به‌ویژه نمی‌تواند آن را به بهای آسیب‌زدن به امنیت دیگران دنبال کند.

ساخت ساختار امنیتی متوازن، مؤثر و پایدار، راهی مؤثر برای تحقق امنیت مشترک است.

برتری‌دادن به قدرت و جست‌وجوی امنیت مطلق، فقط به گرفتارشدن در معمای امنیت می‌انجامد.

مرزبندی بر پایهٔ ایدئولوژی و تشکیل اردوگاه‌ها و «محفل‌های کوچک» انحصاری علیه کشورهای مشخص، تنها شکاف و تقابل می‌آفریند.

تحریم و مداخله فقط اوضاع را آشفته‌تر می‌کند؛ درگیری و جنگ برنده‌ای ندارد و اولویت‌دادن به کشور خود و منطق «برنده همه‌چیز را می‌برد»، فقط به باخت همگانی می‌انجامد.

چین امنیت مبتنی بر همکاری را ترویج می‌کند، به گفت‌وگو، همکاری و برد متقابل پایبند است و اختلاف‌ها و مناقشات را به‌صورت مسالمت‌آمیز حل می‌کند.

چین تقویت حکمرانی امنیت جهانی، اجرای دیدگاه حکمرانی جهانی مبتنی بر رایزنی، ساخت و بهره‌مندی مشترک، چندجانبه‌گرایی واقعی و اجرای جدی حاکمیت قانون بین‌المللی را ترویج می‌کند؛ این کشور اصلاح نظام حکمرانی امنیت جهانی را به‌سوی انصاف و معقول‌بودن بیشتر پیش می‌برد تا خواست و منافع اکثریت کشورها متوازن‌تر بازتاب یابد و نیازهای واقعی پاسخ به چالش‌های جهانی بهتر برآورده شود.

کشورهای جهان باید از نظام بین‌المللی با محوریت سازمان ملل، نظم بین‌المللی مبتنی بر حقوق بین‌الملل و قواعد پایهٔ روابط بین‌الملل بر اساس اهداف و اصول منشور ملل متحد پاسداری کنند.

چین همواره دفاع از اقتدار سازمان ملل و حفظ نظم بین‌المللی پس از جنگ جهانی دوم را مسئولیت خود دانسته است.

چین فعالانه از میانجی‌گری سازمان ملل در چارچوب مأموریت‌های مصوب حمایت می‌کند، نقش اصلی شورای امنیت در مسائل صلح و امنیت را پشتیبانی می‌کند، برای حفظ اقتدار و اتحاد شورا می‌کوشد و به‌گونه‌ای سازنده در بحث‌های امنیت بین‌المللی مشارکت می‌کند.

اصلاح شورای امنیت باید بر رایزنی دموکراتیک استوار باشد، نمایندگی و حق اظهارنظر کشورهای در حال توسعه، به‌ویژه کشورهای آفریقایی، را افزایش دهد و بی‌عدالتی‌های تاریخی را واقعاً اصلاح کند.

چین دومین پرداخت‌کنندهٔ بزرگ حق عضویت سازمان ملل و سهم هزینه‌های حفظ صلح است؛ همچنین در میان اعضای دائم شورای امنیت، بیشترین نیروی نظامی و پلیس را به عملیات حفظ صلح اعزام می‌کند.

از نقش محوری هماهنگ‌کنندهٔ سازمان ملل در مبارزهٔ بین‌المللی با تروریسم و نقش راهبر آن در حکمرانی و تدوین قواعد جهانی دیجیتال حمایت می‌شود؛ نقش رهبری و هماهنگی سازمان جهانی بهداشت در امور سلامت جهانی و تلاش یونسکو برای پیشبرد آموزش، علم و فناوری و فرهنگ جهانی نیز پشتیبانی می‌شود تا تبادل و یادگیری متقابل تمدن‌ها و همکاری فراگیر تقویت گردد.

شراکت جامع هماهنگی راهبردی چین و روسیه در عصر جدید پیوسته تعمیق می‌یابد و الگویی از روابط دوستانه میان قدرت‌های بزرگ همسایه پدید آورده است.

روابط چین و روسیه دارای نیروی محرک درونی نیرومند و ارزش راهبردی ویژه است؛ بر پایهٔ عدم ائتلاف، عدم تقابل و هدف‌نگرفتن طرف سوم استوار است و از هیچ طرف سوم تأثیر نمی‌پذیرد و با مداخله یا فشار عوامل خارجی مواجه نمی‌شود.

چین همواره روابط خود با ایالات متحده را بر اساس احترام متقابل، همزیستی مسالمت‌آمیز و همکاری برد–برد مدیریت می‌کند؛ برای توسعهٔ باثبات، سالم و پایدار این روابط می‌کوشد و دوستی سنتی مردم دو کشور را ادامه می‌دهد.

در تعامل دو قدرت بزرگ چین و آمریکا، هیچ طرفی نباید از به‌اصطلاح «موضع قدرت» برای فشار بر دیگری استفاده کند و نباید برای حفظ برتری کشور خود، طرف مقابل را از حق مشروع توسعه محروم سازد.

چهار خط قرمزِ مسئلهٔ تایوان، دموکراسی و حقوق بشر، مسیر و نظام، و حق توسعه، چالش‌پذیر نیستند.

اصل چین واحد و سه بیانیهٔ مشترک چین و آمریکا، بنیاد سیاسی روابط دوجانبه‌اند و باید دقیقاً رعایت شوند.

«تلهٔ توسیدید» سرنوشت محتوم تاریخ نیست؛ «جنگ سرد جدید» نه باید آغاز شود و نه در آن پیروزی ممکن است؛ مهار چین غیرخردمندانه و نامطلوب است و به‌ویژه موفق نخواهد شد.

چین آماده است همراه ایالات متحده، راه درست همزیستی این دو قدرت بزرگ بر کرهٔ زمین را جست‌وجو کند تا به هر دو کشور و جهان سود برساند.

چین همواره اروپا را شریک همکاری دانسته، آن را یکی از قطب‌های مهم جهان چندقطبی به‌شمار می‌آورد و از تقویت استقلال راهبردی اروپا حمایت می‌کند.

چین برای توسعهٔ شراکت جامع راهبردی با اروپا تلاش می‌کند و آماده است همراه آن از تجارت آزاد و چندجانبه‌گرایی پاسداری کند و فعالانه به چالش‌های جهانی مانند تغییر اقلیم پاسخ دهد.

تا مارس ۲۰۲۵، چین با ۱۷ کشور همسایه، از جمله پاکستان و اندونزی، دربارهٔ ساخت جامعهٔ دارای سرنوشت مشترک به توافق رسیده است؛ این کشور از همکاری امنیتی منطقه‌ای با محوریت آسه‌آن حمایت می‌کند و آن را بهبود می‌بخشد؛ با تجزیهٔ منطقه به نام «راهبرد هند–اقیانوس آرام»، ساخت «نسخهٔ آسیایی–اقیانوسیه‌ای ناتو»، گسترش اختیار ناتو فراتر از مرزهایش و اقدامات برخی کشورها در اشتراک‌گذاری هسته‌ای، بازدارندگی گسترده و استقرار موشک‌های میان‌برد زمینی در منطقه مخالفت می‌کند.

چین برای حفظ مشترک صلح و ثبات دریای جنوبی چین با کشورهای آسه‌آن تلاش می‌کند، مذاکرات «آیین رفتار در دریای جنوبی چین» را فعالانه پیش می‌برد، بر حل اختلاف‌ها از راه گفت‌وگو و رایزنی و تحقق برد متقابل از طریق همکاری سودمند پای می‌فشارد و می‌کوشد این دریا را به دریای صلح، دوستی و همکاری بدل کند.

چین خواهان احترام کشورهای خارج از منطقه به تلاش کشورهای منطقه است و با تحریک اختلاف‌ها از سوی برخی کشورها برای منافع شخصی خود مخالفت می‌کند.

چین به‌عنوان کشوری در حال توسعه و عضوی از «جنوب جهانی»، برای پیشبرد مشترک آرمان این مجموعه می‌کوشد؛ از تقویت حکمرانی امنیت جهانی توسط کشورهای جنوب حمایت می‌کند، راه‌حل‌های بحران‌ها را با توجه هم‌زمان به ریشه‌ها و نشانه‌ها بررسی می‌کند و همراه آنان نیرویی باثبات برای صلح، محوری برای توسعهٔ باز، سازنده برای حکمرانی جهانی و ترویج‌کنندهٔ یادگیری متقابل تمدن‌ها می‌شود.

چین از اتحاد و همکاری کشورهای خاورمیانه برای حل مسائل امنیتی منطقه حمایت می‌کند؛ ابتکار پنج‌ماده‌ای تحقق امنیت و ثبات خاورمیانه و پیشنهاد چهارماده‌ای ساخت ساختار امنیتی نوین منطقه را مطرح کرده، به آشتی عربستان و ایران کمک کرده و برای دستیابی زودهنگام به راه‌حلی جامع، عادلانه و پایدار برای مسئلهٔ فلسطین تلاش می‌کند.

چین از افزایش توان کشورهای آفریقایی برای حفظ مستقل صلح و از مخالفت کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب با مداخلهٔ خارجی و حفظ صلح و ثبات خود حمایت می‌کند؛ همچنین به کشورهای جزیره‌ای اقیانوس آرام برای مقابله با چالش‌های جهانی مانند بلایای دریایی و افزایش سطح دریا کمک می‌کند.

چین در مسئلهٔ اوکراین، به بی‌طرفی و انصاف پایبند است و فعالانه صلح و گفت‌وگو را تشویق می‌کند؛ «چهار باید»، «چهار اقدام مشترک» و «سه نکتهٔ تأملی» را مطرح کرده، «موضع چین دربارهٔ حل سیاسی بحران اوکراین» را منتشر کرده و همراه برزیل «اجماع شش‌ماده‌ای» را اعلام کرده است؛ با کشورهای «جنوب جهانی» گروه «دوستان صلح» را راه‌اندازی کرده، قاطعانه از اجماعِ «جنگ هسته‌ای نه پیروزشدنی است و نه باید رخ دهد» پاسداری کرده و اجرای «بیانیهٔ مشترک رهبران پنج کشور دارای سلاح هسته‌ای دربارهٔ جلوگیری از جنگ هسته‌ای و اجتناب از مسابقهٔ تسلیحاتی» را فعالانه پیش برده است؛ بدین‌سان در جلوگیری از تبدیل بحران اوکراین به درگیری هسته‌ای نقشی مهم ایفا کرده است.

چین از همهٔ تلاش‌های معطوف به صلح حمایت می‌کند و در عین حال معتقد است همهٔ طرف‌های درگیر و ذی‌نفعان باید در زمان مناسب در روند گفت‌وگوهای صلح مشارکت کنند.

چین خواهان آتش‌بس و پایان دور تازهٔ درگیری فلسطین و اسرائیل شده، برای حفاظت از غیرنظامیان تلاش کرده و در امدادرسانی انسانی مشارکت داشته است؛ تصویب نخستین قطعنامهٔ آتش‌بس غزه در شورای امنیت را پیش برده، به برگزاری گفت‌وگوی آشتی میان گروه‌های فلسطینی و امضای «اعلامیهٔ پکن دربارهٔ پایان‌دادن به شکاف و تقویت وحدت ملی فلسطین» کمک کرده و چندین محمولهٔ کمک انسانی به غزه رسانده است؛ چین می‌کوشد مسئلهٔ فلسطین به مسیر درست «راه‌حل دوکشوری» بازگردد.

چین پیوسته برای حل سیاسی مسئلهٔ شبه‌جزیرهٔ کره تلاش می‌کند، ساخت سازوکار صلح و روند عاری‌سازی هسته‌ای شبه‌جزیره را هم‌زمان پیش می‌برد و نگرانی‌های معقول همهٔ طرف‌ها را به‌صورت متوازن حل می‌کند.

چین فعالانه برای صلح در شمال میانمار میانجی‌گری می‌کند و از روند آشتی سیاسی و گذار این کشور حمایت می‌کند.

چین از بازسازی مسالمت‌آمیز افغانستان حمایت می‌کند، هماهنگی بین‌المللی را فعالانه انجام می‌دهد و کمک انسانی ارائه می‌کند.

چین تنها عضو دائم شورای امنیت از میان پنج عضو آن است که تعهد داده آغازگر استفاده از سلاح هسته‌ای نباشد؛ این کشور بی‌قیدوشرط متعهد شده علیه کشورهای فاقد سلاح هسته‌ای و مناطق عاری از آن، از این سلاح‌ها استفاده یا تهدید به استفاده نکند و همواره توان هسته‌ای خود را در پایین‌ترین سطح مورد نیاز امنیت ملی نگه می‌دارد.

چین فعالانه در روندهای بین‌المللی کنترل تسلیحات، خلع سلاح و عدم اشاعه مشارکت می‌کند و مذاکرات بازگشت به اجرای توافق جامع هسته‌ای ایران را پیش می‌برد.

چین همواره با رویکردی فعال در دستور کار مذاکرات جهانی اقلیم و تدوین قواعد بین‌المللی مشارکت می‌کند و پیگیرانه، در حد توان، به کشورهای در حال توسعه برای بهبود حکمرانی زیست‌محیطی حمایت مالی و فناوری ارائه می‌کند.

چین از مقابلهٔ قاطعانه با همهٔ انواع تروریسم حمایت می‌کند و فعالانه همکاری منطقه‌ای ضدتروریسم را ترویج می‌دهد.

چین قاطعانه از مبارزه با جرائم فراملی حمایت می‌کند؛ سازوکار همکاری مبارزه با مواد مخدر در زیرمنطقهٔ مکونگ بزرگ را راه‌اندازی کرده، با کشورهایی مانند استرالیا، کامبوج و ویتنام در اجرای قانون ضد مواد مخدر همکاری می‌کند و عملیات ویژهٔ مشترک پلیس چین، تایلند، میانمار و لائوس علیه گروه‌های قمار و کلاهبرداری را انجام می‌دهد.

چین نخستین کشور جهان است که رسماً همهٔ مواد خانوادهٔ فنتانیل را به‌صورت یکجا تحت کنترل قرار داده است.

تا پایان سال ۲۰۲۴، چین در مجموع بیش از سی هزار نوبت نیروی پزشکی به ۷۷ کشور و منطقه اعزام کرده و به سیصد میلیون نوبت بیمار خدمت رسانده است.

چین در برابر همه‌گیری کووید، تجربهٔ مبارزه با بیماری را بی‌دریغ به‌اشتراک گذاشت و با تمام توان به جامعهٔ بین‌المللی کمک کرد.

چین فعالانه بهبود نظام حکمرانی امنیت غذایی و انرژی جهانی را پیش می‌برد؛ در چارچوب گروه بیست، ابتکار همکاری بین‌المللی امنیت غذایی را مطرح کرده و تصویب «راهبرد همکاری امنیت غذایی کشورهای بریکس» و «بیانیهٔ شورای سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای دربارهٔ حفظ امنیت انرژی بین‌المللی» را پیش برده است.

چین ساخت فضای سایبری صلح‌آمیز، ایمن، باز، مبتنی بر همکاری و منظم را ترویج می‌کند و همکاری امنیت سایبری با کشورهای بریکس، سازمان همکاری شانگهای، پنج کشور آسیای مرکزی و کشورهای آفریقایی را فعالانه گسترش می‌دهد.

چین خواهان قواعد حکمرانی دیجیتال جهانی است که خواست همهٔ طرف‌ها را بازتاب دهد و به منافع آنان احترام بگذارد؛ فعالانه در «پیمان دیجیتال جهانی» سازمان ملل مشارکت می‌کند و «ابتکار امنیت دادهٔ جهانی» و «ابتکار همکاری جریان فرامرزی دادهٔ جهانی» را مطرح کرده است.

چین به گشایش به‌جای دیوارکشی، ارتباط متقابل به‌جای جداسازی و برابری به‌جای تبعیض پایبند است؛ محیطی باز، فراگیر، سودمند برای همگان و غیرتبعیض‌آمیز برای توسعهٔ هوش مصنوعی می‌سازد و «ابتکار حکمرانی جهانی هوش مصنوعی» را منتشر کرده است.

چین اندیشه‌های حکمرانی مانند انسان‌محوری، هوش در خدمت خیر عمومی و فراگیری را مطرح کرده، تصویب اجماعی قطعنامهٔ همکاری بین‌المللی برای تقویت ظرفیت هوش مصنوعی در مجمع عمومی سازمان ملل را پیش برده و گروه دوستان همکاری بین‌المللیِ ظرفیت‌سازی هوش مصنوعی را تشکیل داده است.

چین به‌عنوان یک قدرت بزرگ مسئول، سیاست کنترل صادرات پهپاد را فعالانه بهینه‌سازی و تنظیم می‌کند و صادرات همهٔ پهپادهای غیرنظامی برای اهداف نظامی را ممنوع کرده است.

چین برای استفادهٔ مسالمت‌آمیز از فضا تلاش می‌کند، قاطعانه با تسلیحاتی‌کردن فضا و مسابقهٔ تسلیحاتی فضایی مخالف است و فعالانه در حکمرانی امنیت فضای بیرونی در سازمان ملل مشارکت می‌کند.

کمیتهٔ خلع سلاح و امنیت بین‌المللی در دوره‌های هفتادوهفتم و هفتادوهشتم مجمع عمومی سازمان ملل، قطعنامه‌های پیشنهادی مشترک چین، روسیه و دیگر کشورها دربارهٔ «عدم استقرار نخستین سلاح در فضای بیرونی» و «اقدامات عملی بیشتر برای جلوگیری از مسابقهٔ تسلیحاتی در فضای بیرونی» را با رأی بالا تصویب کرد.

چین با حفظ حقوق و منافع قانونی خود، به‌گونه‌ای سازنده در تدوین «موافقت‌نامهٔ حفاظت و استفادهٔ پایدار از تنوع زیستی دریاییِ مناطق خارج از صلاحیت ملی ذیل کنوانسیون حقوق دریاهای سازمان ملل» و «مقررات بهره‌برداری از منابع معدنی در منطقهٔ بین‌المللی بستر دریا» مشارکت می‌کند؛ همچنین در پژوهش علمی، حفاظت محیط‌زیست و دیگر فعالیت‌ها در قطب جنوب و شمال همکاری بین‌المللی انجام می‌دهد.

پیشبرد نوسازی نظام و ظرفیت امنیت ملی، بخشی مهم از نوسازی نظام و توان حکمرانی ملی است؛ نیازی درونی برای پاسخ فعال به خطرها و چالش‌ها و پشتیبانی از ساخت کشوری قدرتمند و احیای ملت است و ضرورتی عینی برای سازگاری فعال با دگرگونی‌های جهان و بهبود حکمرانی امنیت جهانی نیز به‌شمار می‌رود.

در عصر جدید، چین اصلاحات را به‌طور همه‌جانبه تعمیق بخشیده و با شجاعت سیاسی بزرگ، روند نوسازی نظام و ظرفیت امنیت ملی را آغاز کرده است؛ با تشکیل کمیسیون مرکزی امنیت ملی، ساختار رهبری و سازوکار کاری متمرکز، یکپارچه، کارآمد و مقتدری برای امنیت ملی ایجاد کرده است؛ با تصویب مجموعه‌ای از قوانین و مقررات تحت راهبری قانون امنیت ملی، نظام حقوقی امنیت ملی را به‌طور اولیه شکل داده است؛ با تدوین «طرح کلی راهبرد امنیت ملی» و «راهبرد امنیت ملی ۲۰۲۱–۲۰۲۵» و تصویب راهبردها و سیاست‌های حوزه‌های کلیدی، نظام راهبردی و سیاستی امنیت ملی را به‌طور اولیه ساخته است؛ با تقویت پیشگیری از خطر و واکنش اضطراری، نظام پایش و هشدار زودهنگامِ چندسطحی و فراگیر و چارچوب امنیت و واکنش اضطراری جامع را شکل داده است؛ با تنظیم آرایش نیروهای امنیت ملی، تقویت ظرفیت حوزه‌های کلیدی و آموزش امنیت ملی، ستون‌های اصلی نوسازی نظام و ظرفیت امنیت ملی را بنا نهاده و پایه‌ای مناسب برای غلبه بر دشواری‌ها و بهبود مستمر در مرحلهٔ بعد فراهم کرده است.

در عصر و مسیر جدید، چین اصلاحات همه‌جانبه را بیش از پیش تعمیق می‌بخشد، به هماهنگی توسعه و امنیت توجه بیشتری می‌کند، پاسداری از امنیت ملی را برجسته‌تر می‌سازد و نوسازی نظام و ظرفیت امنیت ملی را شتاب می‌دهد.

با تمرکز بر ساخت چینِ امن و آرام در سطحی بالاتر، نظام امنیت ملی تکمیل می‌شود، نظام یکپارچهٔ راهبرد ملی تقویت می‌گردد، توان پاسداری از امنیت ملی افزایش می‌یابد و ساختارها، سازوکارها و روش‌های حکمرانی اجتماعی نوآوری می‌شوند تا الگوی نوین امنیت به‌طور مؤثر شکل گیرد.

تا سال ۲۰۳۵، نظام و ظرفیت امنیت ملی به‌طور همه‌جانبه تقویت خواهد شد تا سپری امنیتی و استوار برای تحقق اساسی نوسازی سوسیالیستی ایجاد شود.

برنامه‌ریزی یکپارچه در چهار بُعدِ نظام امنیت ملی، سازوکار حکمرانی امنیت عمومی، نظام حکمرانی اجتماعی و سازوکار امنیت ملی مرتبط با امور خارجی انجام می‌شود؛ امنیت ملی و ثبات اجتماعی، داخل و خارج، سطوح عالی و پایه، و امنیت سنتی و غیرسنتی به هم پیوند می‌خورند تا پوشش کامل امنیت ملی محقق شود.

با اصلاحات و نوآوری به‌عنوان نیروی محرک و نظام‌مندسازی و سازوکارسازی به‌عنوان محور اصلی، ساختارها و سازوکارهای پاسداری از امنیت ملی تکمیل می‌شوند؛ به هماهنگی و کارایی، تفکر حقوقی، توانمندسازی فناوری و پایه‌های محلی توجه بیشتری می‌شود تا توسعهٔ باکیفیت و امنیت سطح‌بالا تعامل سازنده‌ای داشته باشند.

نظام امنیت ملی، نمود متمرکز نهادهای امنیت ملی و توان اجرای آن‌هاست.

ساخت اجزای گوناگون نظام امنیت ملی باید به‌گونه‌ای پیوندخورده، یکپارچه و هماهنگ پیش رود تا هم‌افزایی نظام‌مند و توان مؤثر عمل شکل گیرد.

رهبری متمرکز و یکپارچهٔ کمیتهٔ مرکزی حزب بر فعالیت‌های امنیت ملی حفظ می‌شود؛ ساختار رهبری کارآمد و مقتدر، نظام تضمین امنیت حوزه‌های کلیدی و نظام هماهنگی و فرماندهی مأموریت‌های مهم تکمیل می‌شوند؛ سازوکارهای مدیریت بحران امنیت ملی، نظارت و بازرسی و پاسخ‌گویی نیز بهبود می‌یابند.

قانون‌گذاری امنیت ملی در حوزه‌های کلیدی، نوظهور و مرتبط با امور خارجی فعالانه پیش می‌رود؛ نظام قوانین و مقررات امور خارجی و نظام اجرای حاکمیت قانون تکمیل می‌شوند، مقررات درون‌حزبیِ امنیت ملی بهبود می‌یابند و موانع و دشواری‌های قانون‌گذاری، اجرای قانون، دادرسی و آموزش حقوقی رفع می‌شوند.

راهبرد امنیت ملی به‌صورت پویا تکمیل و تنظیم می‌شود تا نقش آن در هدایت کلان و هماهنگی کلی بهتر ایفا شود.

سیاست‌های امنیت ملی در حوزه‌های کلیدی پیوسته بهبود می‌یابند، ارزیابی سازگاری آن‌ها با جهت‌گیری سیاست‌های کلان تقویت می‌شود و اجرای آن‌ها شدت می‌گیرد.

سرمایه‌گذاری پایه‌ای در ساخت، بهره‌برداری و نگهداری زیرساخت‌های پایش و هشدار، ایجاد نظام شاخص‌ها و استانداردها و شناسایی، بررسی و آمارگیری خطرها افزایش می‌یابد؛ نیروی متخصص و پشتیبانی سیاستی تقویت می‌شوند، مراحل پایش، ارزیابی، هشدار و رسیدگی به خطر به‌طور مؤثر به هم متصل می‌شوند و سطح علمی، استاندارد و دقیق نظام پایش و هشدار ارتقا می‌یابد.

نظام پاسخ‌گویی و پشتیبانی برای رویدادهای اضطراری بزرگ عمومی تکمیل می‌شود، سازوکار فرماندهی اضطراری در چارچوب امنیت و واکنش اضطراری جامع بهبود می‌یابد، توان واکنش اضطراری ملی و منطقه‌ای تقویت می‌شود و نظام جامع پیشگیری، کاهش آثار بلایا و امدادرسانی تکمیل می‌گردد.

ظرفیت امنیت ملی، توان کشور برای تخصیص معقول منابع راهبردی و تضمین وضعیت امنیتی نسبتاً پایدار و مستمر است.

با تمرکز بر تحقق اهداف راهبردی امنیت ملی و با اتکا به اجرای راهبردهای بزرگ کشور و ظرفیت‌سازی امنیتی در حوزه‌های کلیدی، نوسازی توان امنیت ملی به‌طور جدی پیش می‌رود.

«تجربهٔ فنگ‌چیائو» در عصر جدید حفظ و توسعه می‌یابد و توان پیشگیری و رفع تضادها و اختلاف‌های اجتماعی افزایش پیدا می‌کند.

ساختارها و سازوکارهای امور اجتماعی، نظام خدمات روان‌شناختی اجتماعی و سازوکار مداخله در بحران تکمیل می‌شوند و مرکز ثقل حکمرانی و خدمات اجتماعی به سطوح پایه انتقال می‌یابد.

راهبرد تنوع‌بخشی به عرضهٔ انرژی اجرا می‌شود و نظام هماهنگی و اتصال اکتشاف، تولید، عرضه، ذخیره‌سازی و فروش منابع معدنی راهبردی بهبود می‌یابد.

اصلاحات ساختارها و سازوکارهای توسعهٔ استعدادها تعمیق می‌یابد و پرورش و گزینش نیروهای متخصص و چندرشته‌ای امنیت ملی تقویت می‌شود.

نظام مسئولیت رئیس کمیسیون نظامی مرکزی به‌طور عمیق اجرا می‌شود و ساختارها و سازوکارهای رهبری و مدیریت ارتش خلق بهبود می‌یابند.

اصلاح نظام عملیات مشترک پیوسته تعمیق می‌یابد و ساخت نیروهای نظامی و آمادگی برای مبارزهٔ نظامی در حوزه‌های امنیتی سنتی و نوین به‌طور هماهنگ پیش می‌رود.

اصلاحات مشترک نظامی–غیرنظامی تعمیق می‌یابد، آرایش علم، فناوری و صنعت دفاعی بهینه می‌شود، نظام پیشرفتهٔ علمی، فناوری و صنعتی دفاع ملی ساخته می‌شود و نظام و توان راهبردی یکپارچهٔ ملی تثبیت و ارتقا می‌یابد.

برای پاسخ به نیازهای مهم امنیت ملی، با بهره‌گیری از نظام نوین بسیج منابع در سراسر کشور، دستیابی به فناوری‌های کلیدی و بنیادی پیگیری می‌شود.

توان راهبردی ملی در علم و فناوری تقویت می‌شود، تبدیل دستاوردهای فناوری‌های جدید به کاربرد در امنیت ملی افزایش می‌یابد و ظرفیت‌های نوین امنیت ملی در عرصه‌های تازه توسعه پیدا می‌کنند.

سازوکارهای امنیت ملی مرتبط با امور خارجی تکمیل می‌شوند تا ثبات عمومی و توسعهٔ متوازن روابط با قدرت‌های بزرگ پیش برود؛ دوستی، اعتماد متقابل و همگرایی منافع با کشورهای همسایه تعمیق یابد؛ همبستگی و همکاری میان کشورهای «جنوب جهانی» تقویت شود؛ و جامعهٔ بین‌المللی به پاسداری مشترک از امنیت جهانی هدایت گردد.

اطلاع‌رسانی و آموزش امنیت ملی تقویت می‌شود تا آگاهی همهٔ مردم از امنیت ملی افزایش یابد.

ساخت رشتهٔ مطالعات امنیت ملی تقویت می‌شود، سطح پژوهش امنیت ملی ارتقا می‌یابد و پرورش نیروی متخصص این حوزه افزایش پیدا می‌کند.

نظام گفتمانی و روایی امنیت ملی در عصر جدید ساخته می‌شود و معرفی دیدگاه جامع امنیت ملی به خارج از کشور، دقیق‌تر و عمیق‌تر می‌گردد.

امنیت ملی چین در عصر جدید، در تعمیق همه‌جانبهٔ اصلاحات توسعه یافته، در مبارزهٔ بزرگ رشد کرده و در ساخت نوسازی به سبک چینی نیرومند شده است؛ این امنیت در روند ساخت کشوری قدرتمند و احیای ملت، مأموریت خود را عملی خواهد کرد.

در مسیر پیموده‌شده، امنیت ملی چین با اتکا به مردم بر دشواری‌ها و موانع غلبه کرده است؛ در مسیر جدید نیز همچنان باید برای آفرینش تاریخ به مردم تکیه کرد.

با همدلی و اتحاد همگانی، می‌توان دیوار بزرگِ نوینی و شکست‌ناپذیر برای امنیت ملی ساخت، بر همهٔ خطرها و چالش‌های مسیر پیشرفت غلبه کرد و فرصت‌های توسعهٔ مسالمت‌آمیز را به‌دست آورد.

چین امنیت دشواربه‌دست‌آمدهٔ خود را ارج می‌نهد و همواره حفاظت از ایمنی مردم و پاسداری از صلح جهان را مسئولیت خود می‌داند.

چین بر راهبری توسعهٔ مسالمت‌آمیز و ترویج ثبات و شکوفایی جهان پای می‌فشارد؛ در جست‌وجوی امنیت خود، دست در دست کشورها برای رایزنی، ساخت و بهره‌مندی مشترک از امنیت بین‌المللی خواهد کوشید و برای صلح پایدار و امنیت همگانی در جهان تلاش خواهد کرد.